Mujohid ibn Jabr al-Makkiy

وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُؤْمِنُ مَنْ أَمِنَهُ النَّاسُ عَلَى دِمَائِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَزَادَ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» . بِرِوَايَةِ فَضَالَةَ: «وَالْمُجَاهِدُ مَنْ جَاهَدَ نَفْسَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَالْمُهَاجِر من هجر الْخَطَايَا والذنُوب»

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon — boshqa musulmonlar uning tili va qoʻlidan salomat boʻlgan kishidir. Moʻmin — odamlar oʻz qonlari va mollari borasida unga ishonadigan kishidir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Nabiy ﷺdan rivoyat qilinishicha, u zotdan: «Musulmonlarning qaysi biri afzal?» deb soʻralganida, u zot: «Boshqa musulmonlar uning tili va qoʻlidan salomat boʻlgan kishi», dedilar. Bu bobda Jobir, Abu Muso va Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyat bor).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон — бошқа мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир. Мўмин — одамлар ўз қонлари ва моллари борасида унга ишонадиган кишидир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий ﷺдан ривоят қилинишича, у зотдан: «Мусулмонларнинг қайси бири афзал?» деб сўралганида, у зот: «Бошқа мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган киши», дедилар. Бу бобда Жобир, Абу Мусо ва Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоят бор).

عَن أَسمَاء بنت عُمَيْس قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ اسْتُحِيضَتْ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَلَمْ تُصَلِّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا مِنَ الشَّيْطَانِ لِتَجْلِسَ فِي مِرْكَنٍ فَإِذَا رَأَتْ صُفَارَةً فَوْقَ الْمَاءِ فَلْتَغْتَسِلْ لِلظُّهْرِ وَالْعَصْرِ غُسْلًا وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ غُسْلًا وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْفَجْرِ غُسْلًا وَاحِدًا وَتَوَضَّأُ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَقَالَ: رَوَى مُجَاهِدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: لَمَّا اشْتَدَّ عَلَيْهَا الْغُسْلُ أَمَرَهَا أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ

Asmo binti Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, Fotima binti Abu Hubaysh shuncha vaqtdan beri istihoza boʻlib, namoz oʻqimadi», — dedim. Rasululloh ﷺ: «Subhanalloh! Bu — shaytondandir. U bir leganda (togʻorada) oʻtirsin; suv ustida sariqlik koʻrsa, peshin va asr uchun bir marta gʻusl qilsin, shom va xufton uchun bir marta gʻusl qilsin, bomdod uchun bir marta gʻusl qilsin va ular orasida tahorat olsin», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Mujohid Ibn Abbosdan: «Unga gʻusl ogʻir kelganda, u zot unga ikki namozni jamlashni buyurdilar», — deb rivoyat qilgan. Abu Dovud aytdi: Buni Ibrohim ham Ibn Abbosdan rivoyat qilgan; bu — Ibrohim an-Naxaʼiy va Abdulloh ibn Shaddodning soʻzidir.Асмо бинти Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, Фотима бинти Абу Ҳубайш шунча вақтдан бери истиҳоза бўлиб, намоз ўқимади», — дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Субҳаналлоҳ! Бу — шайтондандир. У бир леганда (тоғорада) ўтирсин; сув устида сариқлик кўрса, пешин ва аср учун бир марта ғусл қилсин, шом ва хуфтон учун бир марта ғусл қилсин, бомдод учун бир марта ғусл қилсин ва улар орасида таҳорат олсин», — дедилар. Абу Довуд айтди: Мужоҳид Ибн Аббосдан: «Унга ғусл оғир келганда, у зот унга икки намозни жамлашни буюрдилар», — деб ривоят қилган. Абу Довуд айтди: Буни Иброҳим ҳам Ибн Аббосдан ривоят қилган; бу — Иброҳим ан-Нахаъий ва Абдуллоҳ ибн Шаддоднинг сўзидир.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ جَاءَ مَسْجِدي هَذَا لم يَأْته إِلَّا لِخَيْرٍ يَتَعَلَّمُهُ أَوْ يُعَلِّمُهُ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَنْ جَاءَ لِغَيْرِ ذَلِكَ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الرَّجُلِ يَنْظُرُ إِلَى مَتَاعِ غَيْرِهِ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim mana shu masjidimga faqat yaxshilik uchun, ilm oʻrganish yoki oʻrgatish uchun kelsa, u Alloh yoʻlida jihod qilayotgan mujohid maqomidadir. Kim undan boshqa maqsadda kelsa, u boshqaning moliga qarab turgan kishi maqomidadir», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким мана шу масжидимга фақат яхшилик учун, илм ўрганиш ёки ўргатиш учун келса, у Аллоҳ йўлида жиҳод қилаётган мужоҳид мақомидадир. Ким ундан бошқа мақсадда келса, у бошқанинг молига қараб турган киши мақомидадир», деяётганларини эшитдим.

وَعَن ابْن عَبَّاس قَالَ: (سَجْدَةُ (ص) لَيْسَ مِنْ عَزَائِمِ السُّجُودِ وَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يسْجد فِيهَا وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ مُجَاهِدٌ: قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ: أَأَسْجُدُ فِي (ص) فَقَرَأَ: (وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ وَسليمَان) حَتَّى أَتَى (فبهداهم اقتده) فَقَالَ: نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ أَمر أَن يَقْتَدِي بهم. رَوَاهُ البُخَارِيّ

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sod (surasi)ning sajdasi vojib (sajda) emas; lekin men Paygʻambar ﷺ ni uni oʻqiyotib sajda qilayotgan holda koʻrdim.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Сод (сураси)нинг саждаси вожиб (сажда) эмас; лекин мен Пайғамбар ﷺ ни уни ўқиётиб сажда қилаётган ҳолда кўрдим.