Omir ash-Sha'biy

حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، مَرَّ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ مَنْبُوذٍ، فَأَمَّهُمْ وَصَفُّوا عَلَيْهِ‏.‏ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَمْرٍو مَنْ حَدَّثَكَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ‏.‏

Sulaymon ash-Shayboniy (Shaʼbiy, Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men Shaʼbiyning shunday deganini eshitdim: «Paygʻambar ﷺ bilan birga boʻlgan bir kishi — boshqa qabrlardan ajrab turgan bir qabr yonidan oʻtar ekan — menga aytdiki, bir kuni Paygʻambar ﷺ odamlarga (janoza) namoziga imomlik qildilar va odamlar u zot orqasida saflandi». Men: «Ey Abu Amr, buni senga kim aytdi?» — dedim. U: «Ibn Abbos», — dedi.Сулаймон аш-Шайбоний (Шаъбий, Ибн Аббосдан) ривоят қилади: Мен Шаъбийнинг шундай деганини эшитдим: «Пайғамбар ﷺ билан бирга бўлган бир киши — бошқа қабрлардан ажраб турган бир қабр ёнидан ўтар экан — менга айтдики, бир куни Пайғамбар ﷺ одамларга (жаноза) намозига имомлик қилдилар ва одамлар у зот орқасида сафланди». Мен: «Эй Абу Амр, буни сенга ким айтди?» — дедим. У: «Ибн Аббос», — деди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، مَرَّ مَعَ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ مَنْبُوذٍ فَأَمَّنَا فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ‏.‏ فَقُلْنَا يَا أَبَا عَمْرٍو مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ رضى الله عنهما‏.‏

Shayboniy (Shaʼbiydan, Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Shaʼbiy dedi: «Menga — Paygʻambaringiz ﷺ bilan boshqa qabrlardan ajragan bir qabrga — yoʻliqgan bir kishi xabar berdi: ‹Paygʻambar ﷺ bizga imomlik qildilar va biz u zot orqasida saf tortdik›». Biz: «Ey Abu Amr, buni senga kim rivoyat qildi?» — dedik. U: «Ibn Abbos», — dedi.Шайбоний (Шаъбийдан, Ибн Аббосдан) ривоят қилади: Шаъбий деди: «Менга — Пайғамбарингиз ﷺ билан бошқа қабрлардан ажраган бир қабрга — йўлиқган бир киши хабар берди: ‹Пайғамбар ﷺ бизга имомлик қилдилар ва биз у зот орқасида саф тортдик›». Биз: «Эй Абу Амр, буни сенга ким ривоят қилди?» — дедик. У: «Ибн Аббос», — деди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، مَرَّ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ مَنْبُوذٍ فَأَمَّهُمْ وَصَلَّوْا خَلْفَهُ‏.‏ قُلْتُ مَنْ حَدَّثَكَ هَذَا يَا أَبَا عَمْرٍو قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ‏.‏

Sulaymon Shayboniy (Shaʼbiydan, Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men Shaʼbiyning shunday deganini eshitdim: «Menga — Paygʻambar ﷺ bilan boshqa qabrlardan ajragan bir qabrga yoʻliqgan bir kishi xabar berdi: ‹U zot (Paygʻambar ﷺ) bizga imomlik qildilar va ular u zot orqasida namoz oʻqidi›». Men: «Ey Abu Amr, buni senga kim rivoyat qildi?» — dedim. U: «Ibn Abbos», — dedi.Сулаймон Шайбоний (Шаъбийдан, Ибн Аббосдан) ривоят қилади: Мен Шаъбийнинг шундай деганини эшитдим: «Менга — Пайғамбар ﷺ билан бошқа қабрлардан ажраган бир қабрга йўлиқган бир киши хабар берди: ‹У зот (Пайғамбар ﷺ) бизга имомлик қилдилар ва улар у зот орқасида намоз ўқиди›». Мен: «Эй Абу Амр, буни сенга ким ривоят қилди?» — дедим. У: «Ибн Аббос», — деди.

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا، أَوْ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اخْتَرْ ‏"‏‏.‏ وَرُبَّمَا قَالَ أَوْ يَكُونُ بَيْعَ خِيَارٍ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Sotuvchi va xaridor — ular ajrashmaguncha, yoki ulardan biri boshqasiga: ‹(Endi) tanla (yaʼni savdoni bekor yoki tasdiqlash haqida qaror qil)›, — demaguncha — savdoni bekor qilish yoki tasdiqlash ixtiyoriga ega», — dedilar. Balki u zot: «Yoki (savdo) ixtiyorli boʻlsa», — degan boʻlishi (mumkin). Ibn Umar, Shurayh, Shaʼbiy, Tovus, Ato va Ibn Abu Mulayka bu hukmda (bir-biriga) muvofiq (keldi).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Сотувчи ва харидор — улар ажрашмагунча, ёки улардан бири бошқасига: ‹(Энди) танла (яъни савдони бекор ёки тасдиқлаш ҳақида қарор қил)›, — демагунча — савдони бекор қилиш ёки тасдиқлаш ихтиёрига эга», — дедилар. Балки у зот: «Ёки (савдо) ихтиёрли бўлса», — деган бўлиши (мумкин). Ибн Умар, Шурайҳ, Шаъбий, Товус, Ато ва Ибн Абу Мулайка бу ҳукмда (бир-бирига) мувофиқ (келди).

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَأَلَتْ أُمِّي أَبِي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ لِي مِنْ مَالِهِ، ثُمَّ بَدَا لَهُ فَوَهَبَهَا لِي فَقَالَتْ لاَ أَرْضَى حَتَّى تُشْهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَأَخَذَ بِيَدِي وَأَنَا غُلاَمٌ، فَأَتَى بِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أُمَّهُ بِنْتَ رَوَاحَةَ سَأَلَتْنِي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ لِهَذَا، قَالَ ‏"‏ أَلَكَ وَلَدٌ سِوَاهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَأُرَاهُ قَالَ ‏"‏ لاَ تُشْهِدْنِي عَلَى جَوْرٍ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ أَبُو حَرِيزٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ ‏"‏ لاَ أَشْهَدُ عَلَى جَوْرٍ ‏"‏‏.‏

Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Onam otamdan — uning molidan menga bir hadya berishni — soʻradi; va u biroz ikkilangandan keyin menga uni berdi. Onam — to Paygʻambar ﷺ unga guvoh qilinmaguncha — rozi boʻlmasligini aytdi. Men yosh bola edim, otam mening qoʻlimdan ushlab, meni Paygʻambar ﷺ ning oldiga olib bordi. U Paygʻambar ﷺ ga: «Uning onasi — bint Ravoha — meni bu bolaga hadya berishga (undadi)», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Sening undan boshqa oʻgʻillaring bormi?» — dedi. U: «Ha», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Meni zulmga guvoh qilma», — dedilar. Shaʼbiy (rivoyat qildi): Paygʻambar ﷺ: «Men zulmga guvoh boʻlmayman», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Онам отамдан — унинг молидан менга бир ҳадя беришни — сўради; ва у бироз иккилангандан кейин менга уни берди. Онам — то Пайғамбар ﷺ унга гувоҳ қилинмагунча — рози бўлмаслигини айтди. Мен ёш бола эдим, отам менинг қўлимдан ушлаб, мени Пайғамбар ﷺ нинг олдига олиб борди. У Пайғамбар ﷺ га: «Унинг онаси — бинт Равоҳа — мени бу болага ҳадя беришга (ундади)», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Сенинг ундан бошқа ўғилларинг борми?» — деди. У: «Ҳа», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Мени зулмга гувоҳ қилма», — дедилар. Шаъбий (ривоят қилди): Пайғамбар ﷺ: «Мен зулмга гувоҳ бўлмайман», — дедилар.