حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ شَيْخًا مِنْ قَيْسٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَجَاءَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَنَا بَكْرَةٌ صَعْبَةٌ لَا يُقْدَرُ عَلَيْهَا قَالَ فَدَنَا مِنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَ ضَرْعَهَا فَحَفَلَ فَاحْتَلَبَ قَالَ وَلَمَّا مَاتَ أَبِي جَاءَ وَقَدْ شَدَدْتُهُ فِي كَفَنِهِ وَأَخَذْتُ سُلَّاءَةً فَشَدَدْتُ بِهَا الْكَفَنَ فَقَالَ لَا تُعَذِّبْ أَبَاكَ بِالسُّلَّى قَالَهَا حَمَّادٌ ثَلَاثًا قَالَ ثُمَّ كَشَفَ عَنْ صَدْرِهِ وَأَلْقَى السُّلَّى ثُمَّ بَزَقَ عَلَى صَدْرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ رُضَاضَ بُزَاقِهِ عَلَى صَدْرِهِ
Qaysdan boʻlgan bir shayx otasidan soʻzlab berdi: Nabiy ﷺ bizning oldimizga keldilar, bizda qoʻlga tushmaydigan qaysar bir yosh tuya bor edi. Rasululloh ﷺ unga yaqinlashib, yelinini siladilar; u sut bilan toʻldi va u zot sogʻdilar. (Otam) aytdi: Otam vafot etganida, men uni kafaniga oʻrab, bir tikan olib, kafanni shu bilan mahkamlagan edim, u zot keldilar va: «Otangni tikan bilan azoblama», dedilar — Hammod buni uch marta aytdi. Soʻng u zot uning koʻkragini ochib, tikanni tashladilar, keyin koʻkragiga tupurdilar; men hatto tupuklarining zarrachalarini uning koʻkragida koʻrdim.Қайсдан бўлган бир шайх отасидан сўзлаб берди: Набий ﷺ бизнинг олдимизга келдилар, бизда қўлга тушмайдиган қайсар бир ёш туя бор эди. Расулуллоҳ ﷺ унга яқинлашиб, елинини силадилар; у сут билан тўлди ва у зот соғдилар. (Отам) айтди: Отам вафот этганида, мен уни кафанига ўраб, бир тикан олиб, кафанни шу билан маҳкамлаган эдим, у зот келдилар ва: «Отангни тикан билан азоблама», дедилар — Ҳаммод буни уч марта айтди. Сўнг у зот унинг кўкрагини очиб, тиканни ташладилар, кейин кўкрагига тупурдилар; мен ҳатто тупукларининг заррачаларини унинг кўкрагида кўрдим.