قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ كَعْبٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلْنِي أُعْطِكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْظِرْنِي أَنْظُرْ فِي أَمْرِي قَالَ فَانْظُرْ فِي أَمْرِكَ قَالَ فَنَظَرْتُ فَقُلْتُ إِنَّ أَمْرَ الدُّنْيَا يَنْقَطِعُ فَلَا أَرَى شَيْئًا خَيْرًا مِنْ شَيْءٍ آخُذُهُ لِنَفْسِي لِآخِرَتِي فَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا حَاجَتُكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْفَعْ لِي إِلَى رَبِّكَ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيُعْتِقْنِي مِنْ النَّارِ فَقَالَ مَنْ أَمَرَكَ بِهَذَا فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَمَرَنِي بِهِ أَحَدٌ وَلَكِنِّي نَظَرْتُ فِي أَمْرِي فَرَأَيْتُ أَنَّ الدُّنْيَا زَائِلَةٌ مِنْ أَهْلِهَا فَأَحْبَبْتُ أَنْ آخُذَ لِآخِرَتِي قَالَ فَأَعِنِّي عَلَى نَفْسِكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ
Rabia ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ menga: «Mendan soʻra, senga beraman», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, menga muhlat bering, ishimga bir qarab olay», dedim. U zot: «Ishingga qara», dedilar. Men qaradim va: «Dunyoning ishi uzilib ketadi, oxiratim uchun oʻzimga oladigan bir narsadan koʻra yaxshiroq narsani koʻrmayapman», dedim. Soʻng Nabiy ﷺning huzurlariga kirdim, u zot: «Hojating nima?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, Robbingiz azza va jalla oldida menga shafoat qiling, meni doʻzaxdan ozod qilsin», dedim. U zot: «Buni senga kim buyurdi?» dedilar. Men: «Yoʻq, vallohi, yo Rasululloh, buni menga hech kim buyurgani yoʻq, lekin men ishimga qaradim va dunyo oʻz ahlidan zavol topishini koʻrdim, shuning uchun oxiratim uchun (bir narsa) olishni yoqtirdim», dedim. U zot: «Unda koʻp sajda qilish bilan oʻzing haqingda menga yordam ber», dedilar.Рабиа ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Мендан сўра, сенга бераман», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, менга муҳлат беринг, ишимга бир қараб олай», дедим. У зот: «Ишингга қара», дедилар. Мен қарадим ва: «Дунёнинг иши узилиб кетади, охиратим учун ўзимга оладиган бир нарсадан кўра яхшироқ нарсани кўрмаяпман», дедим. Сўнг Набий ﷺнинг ҳузурларига кирдим, у зот: «Ҳожатинг нима?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Роббингиз азза ва жалла олдида менга шафоат қилинг, мени дўзахдан озод қилсин», дедим. У зот: «Буни сенга ким буюрди?» дедилар. Мен: «Йўқ, валлоҳи, ё Расулуллоҳ, буни менга ҳеч ким буюргани йўқ, лекин мен ишимга қарадим ва дунё ўз аҳлидан завол топишини кўрдим, шунинг учун охиратим учун (бир нарса) олишни ёқтирдим», дедим. У зот: «Унда кўп сажда қилиш билан ўзинг ҳақингда менга ёрдам бер», дедилар.
قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ كَعْبٍ قَالَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَقُومُ لَهُ فِي حَوَائِجِهِ نَهَارِي أَجْمَعَ حَتَّى يُصَلِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ فَأَجْلِسَ بِبَابِهِ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ أَقُولُ لَعَلَّهَا أَنْ تَحْدُثَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجَةٌ فَمَا أَزَالُ أَسْمَعُهُ يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ حَتَّى أَمَلَّ فَأَرْجِعَ أَوْ تَغْلِبَنِي عَيْنِي فَأَرْقُدَ قَالَ فَقَالَ لِي يَوْمًا لِمَا يَرَى مِنْ خِفَّتِي لَهُ وَخِدْمَتِي إِيَّاهُ سَلْنِي يَا رَبِيعَةُ أُعْطِكَ قَالَ فَقُلْتُ أَنْظُرُ فِي أَمْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ أُعْلِمُكَ ذَلِكَ قَالَ فَفَكَّرْتُ فِي نَفْسِي فَعَرَفْتُ أَنَّ الدُّنْيَا مُنْقَطِعَةٌ زَائِلَةٌ وَأَنَّ لِي فِيهَا رِزْقًا سَيَكْفِينِي وَيَأْتِينِي قَالَ فَقُلْتُ أَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِآخِرَتِي فَإِنَّهُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِالْمَنْزِلِ الَّذِي هُوَ بِهِ قَالَ فَجِئْتُ فَقَالَ مَا فَعَلْتَ يَا رَبِيعَةُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْأَلُكَ أَنْ تَشْفَعَ لِي إِلَى رَبِّكَ فَيُعْتِقَنِي مِنْ النَّارِ قَالَ فَقَالَ مَنْ أَمَرَكَ بِهَذَا يَا رَبِيعَةُ قَالَ فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ الَّذِي بَعَثَكِ بِالْحَقِّ مَا أَمَرَنِي بِهِ أَحَدٌ وَلَكِنَّكَ لَمَّا قُلْتَ سَلْنِي أُعْطِكَ وَكُنْتَ مِنْ اللَّهِ بِالْمَنْزِلِ
Rabia ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) dedi: Men Rasululloh ﷺga xizmat qilar, kunim boʻyi u zotning hojatlarida turar edim, toki Rasululloh ﷺ xufton namozini oʻqiguncha. U zot uylariga kirganlarida men eshiklari oldida oʻtirar va: «Ehtimol, Rasululloh ﷺga bir hojat tugʻilib qolar», der edim. Men Rasululloh ﷺning: «Subhaanalloh, subhaanalloh, subhaanallohi va bihamdih», deb aytishlarini toliqquncha eshitib turar, soʻng qaytar edim yoki koʻzim gʻolib kelib uxlab qolardim. Bir kuni u zot mening oʻzlariga yengil xizmat qilishimni koʻrib: «Mendan soʻra, ey Rabia, senga beraman», dedilar. Men: «Ishimga bir qarab olay, yo Rasululloh, soʻng buni sizga bildiraman», dedim. Men oʻzimcha fikr qildim va dunyo uzilib ketuvchi, zavol topuvchi ekanini, unda menga yetadigan va keladigan rizqim borligini bildim. Soʻng: «Rasululloh ﷺdan oxiratim uchun soʻrayman, chunki u zot Alloh azza va jalla huzurida shunday martabadadirlar», dedim. Keldim, u zot: «Nima qilding, ey Rabia?» dedilar. Men: «Ha, yo Rasululloh, sizdan Robbingiz oldida menga shafoat qilishingizni, U meni doʻzaxdan ozod qilishini soʻrayman», dedim. U zot: «Buni senga kim buyurdi, ey Rabia?» dedilar. Men: «Yoʻq, sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, buni menga hech kim buyurgani yoʻq, lekin siz: ‹Mendan soʻra, senga beraman›, dedingiz va siz Alloh oldida shunday martabadasiz...», dedim.Рабиа ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺга хизмат қилар, куним бўйи у зотнинг ҳожатларида турар эдим, токи Расулуллоҳ ﷺ хуфтон намозини ўқигунча. У зот уйларига кирганларида мен эшиклари олдида ўтирар ва: «Эҳтимол, Расулуллоҳ ﷺга бир ҳожат туғилиб қолар», дер эдим. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Субҳааналлоҳ, субҳааналлоҳ, субҳааналлоҳи ва биҳамдиҳ», деб айтишларини толиққунча эшитиб турар, сўнг қайтар эдим ёки кўзим ғолиб келиб ухлаб қолардим. Бир куни у зот менинг ўзларига енгил хизмат қилишимни кўриб: «Мендан сўра, эй Рабиа, сенга бераман», дедилар. Мен: «Ишимга бир қараб олай, ё Расулуллоҳ, сўнг буни сизга билдираман», дедим. Мен ўзимча фикр қилдим ва дунё узилиб кетувчи, завол топувчи эканини, унда менга етадиган ва келадиган ризқим борлигини билдим. Сўнг: «Расулуллоҳ ﷺдан охиратим учун сўрайман, чунки у зот Аллоҳ азза ва жалла ҳузурида шундай мартабададирлар», дедим. Келдим, у зот: «Нима қилдинг, эй Рабиа?» дедилар. Мен: «Ҳа, ё Расулуллоҳ, сиздан Роббингиз олдида менга шафоат қилишингизни, У мени дўзахдан озод қилишини сўрайман», дедим. У зот: «Буни сенга ким буюрди, эй Рабиа?» дедилар. Мен: «Йўқ, сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, буни менга ҳеч ким буюргани йўқ, лекин сиз: ‹Мендан сўра, сенга бераман›, дедингиз ва сиз Аллоҳ олдида шундай мартабадасиз...», дедим.