حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، قَالَ : قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ : أَخْبِرِينِي عَنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَتْ : إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ صَلاَةَ الْعِشَاءِ، ثُمَّ يَأْوِي إِلَى فِرَاشِهِ فَيَنَامُ، فَإِذَا كَانَ جَوْفُ اللَّيْلِ قَامَ إِلَى حَاجَتِهِ وَإِلَى طَهُورِهِ فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثَمَانِ رَكَعَاتٍ يُخَيَّلُ إِلَىَّ أَنَّهُ يُسَوِّي بَيْنَهُنَّ فِي الْقِرَاءَةِ وَالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ، ثُمَّ يُوتِرُ بِرَكْعَةٍ، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ، ثُمَّ يَضَعُ جَنْبَهُ، فَرُبَّمَا جَاءَ بِلاَلٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلاَةِ، ثُمَّ يُغْفِي، وَرُبَّمَا شَكَكْتُ أَغَفَى أَوْ لاَ، حَتَّى يُؤْذِنَهُ بِالصَّلاَةِ، فَكَانَتْ تِلْكَ صَلاَتَهُ حَتَّى أَسَنَّ وَلَحُمَ، فَذَكَرَتْ مِنْ لَحْمِهِ مَا شَاءَ اللَّهُ، وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Saʼd ibn Hishom (rahimahulloh) aytdi: Madinaga keldim va Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirib: «Menga Rasululloh ﷺ ning namozlari haqida xabar bering», dedim. U: «Rasululloh ﷺ odamlarga xufton namozini oʻqib berar, soʻng oʻrinlariga borib uxlar edilar. Tun yarmi boʻlganida hojatlari va taharatlari uchun turib, taharat qilar, soʻng masjidga kirib sakkiz rakaat oʻqir edilar — menimcha, qiroat, rukuʼ va sajdada ularning (rakaatlarning) orasini barobar qilar edilar. Soʻng bir rakaat bilan vitr qilar, soʻng oʻtirgan holatda ikki rakaat oʻqir, soʻng yonboshlab yotar edilar. Baʼzan Bilol kelib, u zotga namoz (vaqti boʻlgani)ni bildirar, soʻng u zot mudrab qolar edilar — baʼzan men u zot mudrab qoldilarmi yoki yoʻqmi, shubhalanardim — toki (Bilol yana) namozni bildirgunicha. U zot keksaygunlaricha va vazni ortgunicha namozlari shunday boʻlardi», dedi va u zotning vazni (ortgani) haqida Alloh xohlagan narsani zikr qilib, hadisni (oxirigacha) zikr qildi.Саъд ибн Ҳишом (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мадинага келдим ва Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кириб: «Менга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозлари ҳақида хабар беринг», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ одамларга хуфтон намозини ўқиб берар, сўнг ўринларига бориб ухлар эдилар. Тун ярми бўлганида ҳожатлари ва таҳаратлари учун туриб, таҳарат қилар, сўнг масжидга кириб саккиз ракаат ўқир эдилар — менимча, қироат, рукуъ ва саждада уларнинг (ракаатларнинг) орасини баробар қилар эдилар. Сўнг бир ракаат билан витр қилар, сўнг ўтирган ҳолатда икки ракаат ўқир, сўнг ёнбошлаб ётар эдилар. Баъзан Билол келиб, у зотга намоз (вақти бўлгани)ни билдирар, сўнг у зот мудраб қолар эдилар — баъзан мен у зот мудраб қолдиларми ёки йўқми, шубҳаланардим — токи (Билол яна) намозни билдиргунича. У зот кексайгунларича ва вазни ортгунича намозлари шундай бўларди», деди ва у зотнинг вазни (ортгани) ҳақида Аллоҳ хоҳлаган нарсани зикр қилиб, ҳадисни (охиригача) зикр қилди.