حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، وَشُعْبَةَ، وَحَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ حُجَيَّةَ بْنِ عَدِيٍّ، أَنَّ رَجُلًا، سَأَلَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْبَقَرَةِ فَقَالَ عَنْ سَبْعَةٍ قَالَ الْقَرَنُ قَالَ لَا يَضُرُّكَ قَالَ فَالْعَرْجَاءُ قَالَ إِذَا بَلَغَتْ الْمَنْسَكَ قَالَ وَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَشْرِفَ الْعَيْنَ وَالْأُذُنَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ حُجَيَّةَ بْنَ عَدِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi undan sigir (qurbonligi) haqida soʻradi. U: «Yetti kishi nomidan (soʻyiladi)», dedi. Haligi kishi: «Shoxlisi-chi?» dedi. U: «Senga zarar qilmaydi», dedi. Haligi kishi: «Oqsagʻi-chi?» dedi. U: «Agar soʻyish joyiga yetib bora olsa (boʻladi)», dedi. Va: «Rasululloh ﷺ bizga (qurbonlik hayvonining) koʻzi va qulogʻini tekshirishni buyurgan edilar», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши ундан сигир (қурбонлиги) ҳақида сўради. У: «Етти киши номидан (сўйилади)», деди. Ҳалиги киши: «Шохлиси-чи?» деди. У: «Сенга зарар қилмайди», деди. Ҳалиги киши: «Оқсағи-чи?» деди. У: «Агар сўйиш жойига етиб бора олса (бўлади)», деди. Ва: «Расулуллоҳ ﷺ бизга (қурбонлик ҳайвонининг) кўзи ва қулоғини текширишни буюрган эдилар», деди.