Simok ibn Harb

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَقَالَ فَجَذَبَهُ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِمْ مَا حُمِّلُوا وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ ‏"‏ ‏.‏

Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan boshqa isnod bilan ham xuddi shunga oʻxshashi rivoyat qilingan: Ashʼas ibn Qays uni tortdi, shunda Rasululloh ﷺ: «Eshitinglar va itoat qilinglar! Albatta ularning zimmasida oʻzlariga yuklangan (vazifa), sizlarning zimmangizda esa oʻzingizga yuklangan (vazifa) bor», — dedilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан бошқа иснод билан ҳам худди шунга ўхшаши ривоят қилинган: Ашъас ибн Қайс уни тортди, шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эшитинглар ва итоат қилинглар! Албатта уларнинг зиммасида ўзларига юкланган (вазифа), сизларнинг зиммангизда эса ўзингизга юкланган (вазифа) бор», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ عَنْ صَلاَةِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ يُخَفِّفُ الصَّلاَةَ وَلاَ يُصَلِّي صَلاَةَ هَؤُلاَءِ ‏.‏ قَالَ وَأَنْبَأَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الْفَجْرِ بـ ‏{‏ ق وَالْقُرْآنِ‏}‏ وَنَحْوِهَا ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «U zot namozni yengil oʻqirdilar va mana bularning namozidek oʻqimas edilar». Va u (Jobir) Rasululloh ﷺ bomdod namozida {Qof. (Ulugʻ) Qurʼonga qasamki} (Qof surasi 1) va shunga oʻxshash (suralarni) oʻqishlarini xabar berdi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «У зот намозни енгил ўқирдилар ва мана буларнинг намозидек ўқимас эдилар». Ва у (Жобир) Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозида {Қоф. (Улуғ) Қуръонга қасамки} (Қоф сураси 1) ва шунга ўхшаш (сураларни) ўқишларини хабар берди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَلِيعَ الْفَمِ أَشْكَلَ الْعَيْنِ مَنْهُوسَ الْعَقِبَيْنِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ لِسِمَاكٍ مَا ضَلِيعُ الْفَمِ قَالَ عَظِيمُ الْفَمِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مَا أَشْكَلُ الْعَيْنِ قَالَ طَوِيلُ شَقِّ الْعَيْنِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مَا مَنْهُوسُ الْعَقِبِ قَالَ قَلِيلُ لَحْمِ الْعَقِبِ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning ogʻizlari keng, koʻzlari (qoramtir-qizgʻish) tortib chiroyli, tovonlari ozgina goʻshtli edi. (Shuʼba) dedi: men Simokka: «Zaliʼul-fam (keng ogʻiz) nima degani?» dedim. U: «Ogʻzi katta degani», dedi. Men: «Ashkalul-ayn nima?» dedim. U: «Koʻz yorigʻi uzun (kengligi keng) degani», dedi. Men: «Manhusul-aqib nima?» dedim. U: «Tovonida goʻshti ozligi degani», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг оғизлари кенг, кўзлари (қорамтир-қизғиш) тортиб чиройли, товонлари озгина гўштли эди. (Шуъба) деди: мен Симокка: «Залиъул-фам (кенг оғиз) нима дегани?» дедим. У: «Оғзи катта дегани», деди. Мен: «Ашкалул-айн нима?» дедим. У: «Кўз ёриғи узун (кенглиги кенг) дегани», деди. Мен: «Манҳусул-ақиб нима?» дедим. У: «Товонида гўшти озлиги дегани», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ سَيْفًا يَوْمَ أُحُدٍ فَقَالَ ‏"‏ مَنْ يَأْخُذُ مِنِّي هَذَا ‏"‏ ‏.‏ فَبَسَطُوا أَيْدِيَهُمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ يَقُولُ أَنَا أَنَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَمَنْ يَأْخُذُهُ بِحَقِّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَحْجَمَ الْقَوْمُ فَقَالَ سِمَاكُ بْنُ خَرَشَةَ أَبُو دُجَانَةَ أَنَا آخُذُهُ بِحَقِّهِ ‏.‏ قَالَ فَأَخَذَهُ فَفَلَقَ بِهِ هَامَ الْمُشْرِكِينَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kuni bir qilichni qoʻllariga olib: «Buni mendan kim oladi?» — dedilar. Shunda ular qoʻllarini choʻzishdi va ulardan har bir kishi: «Men, men!» — der edi. (Rasululloh ﷺ): «Uni haqqi bilan kim oladi?» — dedilar. (Roviy) aytdi: Shunda jamoa (olishdan) tortindi. Bas, Simok ibn Xarasha — Abu Dujona: «Men uni haqqi bilan olaman», — dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u (qilichni) oldi va u bilan mushriklarning boshlarini yorib tashladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд куни бир қилични қўлларига олиб: «Буни мендан ким олади?» — дедилар. Шунда улар қўлларини чўзишди ва улардан ҳар бир киши: «Мен, мен!» — дер эди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Уни ҳаққи билан ким олади?» — дедилар. (Ровий) айтди: Шунда жамоа (олишдан) тортинди. Бас, Симок ибн Хараша — Абу Дужона: «Мен уни ҳаққи билан оламан», — деди. (Ровий) айтди: Сўнг у (қилични) олди ва у билан мушрикларнинг бошларини ёриб ташлади.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ خَطَبَ النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ فَقَالَ ‏"‏ لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ حَمَلَ زَادَهُ وَمَزَادَهُ عَلَى بَعِيرٍ ثُمَّ سَارَ حَتَّى كَانَ بِفَلاَةٍ مِنَ الأَرْضِ فَأَدْرَكَتْهُ الْقَائِلَةُ فَنَزَلَ فَقَالَ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ وَانْسَلَّ بَعِيرُهُ فَاسْتَيْقَظَ فَسَعَى شَرَفًا فَلَمْ يَرَ شَيْئًا ثُمَّ سَعَى شَرَفًا ثَانِيًا فَلَمْ يَرَ شَيْئًا ثُمَّ سَعَى شَرَفًا ثَالِثًا فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَأَقْبَلَ حَتَّى أَتَى مَكَانَهُ الَّذِي قَالَ فِيهِ فَبَيْنَمَا هُوَ قَاعِدٌ إِذْ جَاءَهُ بَعِيرُهُ يَمْشِي حَتَّى وَضَعَ خِطَامَهُ فِي يَدِهِ فَلَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ مِنْ هَذَا حِينَ وَجَدَ بَعِيرَهُ عَلَى حَالِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ سِمَاكٌ فَزَعَمَ الشَّعْبِيُّ أَنَّ النُّعْمَانَ رَفَعَ هَذَا الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَمَّا أَنَا فَلَمْ أَسْمَعْهُ ‏.‏

Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Alloh bandasining tavbasidan, ozuqasi va xurjunini tuyasiga ortib, soʻng yoʻlga chiqib, yerning bir ovloq joyiga yetganda peshin uyqusi bosib, (tuyadan) tushib bir daraxt tagiga oʻtirgan, koʻzi uyquga ketib tuyasi sirgʻalib qochib ketgan bir kishidan koʻra qattiqroq quvonadi. (U kishi) uygʻonib, bir balandlikka chopib chiqdi-yu, hech narsani koʻrmadi; soʻng ikkinchi balandlikka chopib chiqdi-yu, hech narsani koʻrmadi; soʻng uchinchi balandlikka chopib chiqdi-yu, hech narsani koʻrmadi. Shunda u oʻzi (avval) oʻtirgan joyiga qaytib keldi. U oʻtirib turgan paytida birdan tuyasi yurib kelib, jilovini uning qoʻliga qoʻydi. Bas, Alloh banda tavbasidan mana shu (kishi) tuyasini oʻz holicha topganidagidan koʻra qattiqroq quvonadi».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳ бандасининг тавбасидан, озуқаси ва хуржунини туясига ортиб, сўнг йўлга чиқиб, ернинг бир овлоқ жойига етганда пешин уйқуси босиб, (туядан) тушиб бир дарахт тагига ўтирган, кўзи уйқуга кетиб туяси сирғалиб қочиб кетган бир кишидан кўра қаттиқроқ қувонади. (У киши) уйғониб, бир баландликка чопиб чиқди-ю, ҳеч нарсани кўрмади; сўнг иккинчи баландликка чопиб чиқди-ю, ҳеч нарсани кўрмади; сўнг учинчи баландликка чопиб чиқди-ю, ҳеч нарсани кўрмади. Шунда у ўзи (аввал) ўтирган жойига қайтиб келди. У ўтириб турган пайтида бирдан туяси юриб келиб, жиловини унинг қўлига қўйди. Бас, Аллоҳ банда тавбасидан мана шу (киши) туясини ўз ҳолича топганидагидан кўра қаттиқроқ қувонади».