حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ائْتُونِي بِالْكَتِفِ أَوِ اللَّوْحِ " . فَكَتَبَ : ( لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) وَعَمْرُو بْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَقَالَ هَلْ لِي مِنْ رُخْصَةٍ فَنَزَلَتْ : ( غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ ) . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ . وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ هَذَا الْحَدِيثَ .
Baroʻ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga kurak suyagini yoki taxtachani keltiringlar», dedilar. Soʻng {Moʻminlardan oʻtirib qoluvchilar baravar boʻla olmaydilar} (oyatini yozdirdilar). Amr ibn Ummi Maktum u zotning ortida edi. U: «Menga ruxsat bormi?» dedi. Shunda {— mashaqqat egalaridan boshqalari} (degan oyat) nozil boʻldi. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ibn Abbos, Jobir va Zayd ibn Sobitdan ham (hadislar) bor. Bu hadis hasan sahihdir va u Sulaymon at-Taymiyning Abu Ishoqdan (qilgan) rivoyatidan gʻaribdir. Shuʼba va Savriy ham bu hadisni Abu Ishoqdan rivoyat qilganlar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга курак суягини ёки тахтачани келтиринглар», дедилар. Сўнг {Мўминлардан ўтириб қолувчилар баравар бўла олмайдилар} (оятини ёздирдилар). Амр ибн Умми Мактум у зотнинг ортида эди. У: «Менга рухсат борми?» деди. Шунда {— машаққат эгаларидан бошқалари} (деган оят) нозил бўлди. Абу Исо айтди: Бу бобда Ибн Аббос, Жобир ва Зайд ибн Собитдан ҳам (ҳадислар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир ва у Сулаймон ат-Таймийнинг Абу Ишоқдан (қилган) ривоятидан ғарибдир. Шуъба ва Саврий ҳам бу ҳадисни Абу Ишоқдан ривоят қилганлар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا سَيْفُ بْنُ هَارُونَ الْبُرْجُمِيُّ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ السَّمْنِ وَالْجُبْنِ وَالْفِرَاءِ . فَقَالَ " الْحَلاَلُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ وَالْحَرَامُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ وَمَا سَكَتَ عَنْهُ فَهُوَ مِمَّا عَفَا عَنْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ الْمُغِيرَةِ . وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَرَوَى سُفْيَانُ وَغَيْرُهُ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ سَلْمَانَ قَوْلَهُ وَكَأَنَّ الْحَدِيثَ الْمَوْقُوفَ أَصَحُّ . وَسَأَلْتُ الْبُخَارِيَّ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ مَا أُرَاهُ مَحْفُوظًا رَوَى سُفْيَانُ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ سَلْمَانَ مَوْقُوفًا . قَالَ الْبُخَارِيُّ وَسَيْفُ بْنُ هَارُونَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ وَسَيْفُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَاصِمٍ ذَاهِبُ الْحَدِيثِ .
Salmon (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺdan sariyogʻ, pishloq va moʻyna (terilari) haqida soʻraldi. U zot: «Halol — Alloh Oʻz Kitobida halol qilgan narsa, harom — Alloh Oʻz Kitobida harom qilgan narsa, U sukut qilgan narsa esa U avf etgan narsalardandir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Mugʻiyradan ham (rivoyat) bor. Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻldan marfuʼ (holatda) bilamiz. Sufyon va boshqalar buni Sulaymon at-Taymiydan, u Abu Usmondan, u Salmondan uning (oʻz) soʻzi sifatida rivoyat qilganlar. Goʻyo mavquf hadis sahihroqdir. Men Buxoriydan bu hadis haqida soʻradim, u: «Men buni mahfuz deb hisoblamayman. Sufyon Sulaymon at-Taymiydan, u Abu Usmondan, u Salmondan mavquf (holatda) rivoyat qilgan», dedi. Buxoriy aytdi: Sayf ibn Horun muqoribul-hadisdir (hadisi maqbulga yaqindir), Sayf ibn Muhammad esa Osimdan (rivoyatda) zohibul-hadisdir (hadisi tark etilgandir).Салмон (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан сариёғ, пишлоқ ва мўйна (терилари) ҳақида сўралди. У зот: «Ҳалол — Аллоҳ Ўз Китобида ҳалол қилган нарса, ҳаром — Аллоҳ Ўз Китобида ҳаром қилган нарса, У сукут қилган нарса эса У авф этган нарсалардандир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Муғийрадан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан марфуъ (ҳолатда) биламиз. Суфён ва бошқалар буни Сулаймон ат-Таймийдан, у Абу Усмондан, у Салмондан унинг (ўз) сўзи сифатида ривоят қилганлар. Гўё мавқуф ҳадис саҳиҳроқдир. Мен Бухорийдан бу ҳадис ҳақида сўрадим, у: «Мен буни маҳфуз деб ҳисобламайман. Суфён Сулаймон ат-Таймийдан, у Абу Усмондан, у Салмондан мавқуф (ҳолатда) ривоят қилган», деди. Бухорий айтди: Сайф ибн Ҳорун муқорибул-ҳадисдир (ҳадиси мақбулга яқиндир), Сайф ибн Муҳаммад эса Осимдан (ривоятда) зоҳибул-ҳадисдир (ҳадиси тарк этилгандир).