حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ عَنِ الثَّوْبِ، يُصِيبُهُ الْمَنِيُّ أَنَغْسِلُهُ أَوْ نَغْسِلُ الثَّوْبَ كُلَّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصِيبُ ثَوْبَهُ فَيَغْسِلُهُ مِنْ ثَوْبِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فِي ثَوْبِهِ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَنَا أَرَى أَثَرَ الْغُسْلِ فِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺning kiyimlariga (manniy) tegar edi, u zot uni kiyimlaridan yuvar, soʻng oʻsha kiyimlarida namozga chiqar edilar, men esa unda yuvilgan izni koʻrib turardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺнинг кийимларига (манний) тегар эди, у зот уни кийимларидан ювар, сўнг ўша кийимларида намозга чиқар эдилар, мен эса унда ювилган изни кўриб турардим.