حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ سُوَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بِأَرْضِنَا أَعْنَابًا نَعْصِرُهَا أَفَنَشْرَبُ مِنْهَا قَالَ لَا فَرَاجَعْتُهُ فَقَالَ لَا ثُمَّ رَاجَعْتُهُ فَقَالَ لَا فَقُلْتُ إِنَّا نَسْتَشْفِي بِهَا لِلْمَرِيضِ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِشِفَاءٍ وَلَكِنَّهُ دَاءٌ
Toriq ibn Suvayd al-Hazramiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Yo Rasululloh, bizning yurtimizda uzumlar bor, biz uni siqamiz. Undan ichaylikmi?» dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men yana takror soʻradim, u zot: «Yoʻq», dedilar. Yana takror soʻradim, u zot: «Yoʻq», dedilar. Men: «Biz u bilan kasalga shifo topamiz», dedim. U zot: «U shifo emas, balki dardning oʻzidir», dedilar.Ториқ ибн Сувайд ал-Ҳазрамий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, бизнинг юртимизда узумлар бор, биз уни сиқамиз. Ундан ичайликми?» дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен яна такрор сўрадим, у зот: «Йўқ», дедилар. Яна такрор сўрадим, у зот: «Йўқ», дедилар. Мен: «Биз у билан касалга шифо топамиз», дедим. У зот: «У шифо эмас, балки дарднинг ўзидир», дедилар.