حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ قُرْمٍ عَنِ الْأَشْعَثِ عَنْ عَمَّتِهِ رُهْمٍ عَنْ عَمِّهَا عُبَيْدَةَ بْنِ خَلَفٍ قَالَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ وَأَنَا شَابٌّ مُتَأَزِّرٌ بِبُرْدَةٍ لِي مَلْحَاءَ أَجُرُّهَا فَأَدْرَكَنِي رَجُلٌ فَغَمَزَنِي بِمِخْصَرَةٍ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَمَا لَوْ رَفَعْتَ ثَوْبَكَ كَانَ أَبْقَى وَأَنْقَى فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا هِيَ بُرْدَةٌ مَلْحَاءُ قَالَ وَإِنْ كَانَتْ بُرْدَةً مَلْحَاءَ أَمَا لَكَ فِي أُسْوَتِي فَنَظَرْتُ إِلَى إِزَارِهِ فَإِذَا فَوْقَ الْكَعْبَيْنِ وَتَحْتَ الْعَضَلَةِ
Ubayda ibn Xalaf aytdi: Men Madinaga yosh yigit boʻlib keldim, ustimda oq-qora yoʻlli bir chopon bogʻlangan boʻlib, uni sudrab yurar edim. Shunda bir kishi menga yetib kelib, yonidagi hassa bilan turtdi, soʻng: «Agar kiyimingni koʻtarsang, (bu) chidamliroq va tozaroq boʻlar edi», dedi. Oʻgirilib qarasam, u Rasululloh ﷺ ekanlar. Men: «Ey Allohning Rasuli, bu shunchaki oq-qora yoʻlli bir chopon-ku», dedim. U zot: «Oq-qora yoʻlli chopon boʻlsa ham (shunday). Menda sen uchun oʻrnak yoʻqmi?» dedilar. Men u zotning izorlariga qaradim — u toʻpiqlardan yuqorida va boldir muskulidan pastda edi.Убайда ибн Халаф айтди: Мен Мадинага ёш йигит бўлиб келдим, устимда оқ-қора йўлли бир чопон боғланган бўлиб, уни судраб юрар эдим. Шунда бир киши менга етиб келиб, ёнидаги ҳасса билан туртди, сўнг: «Агар кийимингни кўтарсанг, (бу) чидамлироқ ва тозароқ бўлар эди», деди. Ўгирилиб қарасам, у Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу шунчаки оқ-қора йўлли бир чопон-ку», дедим. У зот: «Оқ-қора йўлли чопон бўлса ҳам (шундай). Менда сен учун ўрнак йўқми?» дедилар. Мен у зотнинг изорларига қарадим — у тўпиқлардан юқорида ва болдир мускулидан пастда эди.