Usmon ibn Affon Zun-nurayn

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي حُمْرَانُ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ قَاعِدًا فِي الْمَقَاعِدِ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي مَقْعَدِي هَذَا تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَنْ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ وَلاَ تَغْتَرُّوا ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي حُمْرَانُ، عَنْ عُثْمَانَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَحْوَهُ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi suv soʻrab, taharat qildi, soʻng: «Men Rasulullohni ﷺ mana shu men oʻtirgan joyda, mana shu mening taharatimga oʻxshash taharat qilganlarini koʻrgan edim», dedi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Kimki mening mana shu taharatimga oʻxshash taharat qilsa, oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi», dedilar. Yana Rasululloh ﷺ: «Magrur boʻlib ketmanglar», dedilar.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши сув сўраб, таҳарат қилди, сўнг: «Мен Расулуллоҳни ﷺ мана шу мен ўтирган жойда, мана шу менинг таҳаратимга ўхшаш таҳарат қилганларини кўрган эдим», деди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки менинг мана шу таҳаратимга ўхшаш таҳарат қилса, ўтган гуноҳлари мағфират қилинади», дедилар. Яна Расулуллоҳ ﷺ: «Магрур бўлиб кетманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ صُهْبَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، يَقُولُ مَا تَغَنَّيْتُ وَلاَ تَمَنَّيْتُ وَلاَ مَسِسْتُ ذَكَرِي بِيَمِينِي مُنْذُ بَايَعْتُ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ga oʻsha qoʻlim bilan bayʼat berganimdan buyon na qoʻshiq aytdim, na yolgʻon orzu qildim, na oʻng qoʻlim bilan zakarimni ushladim», dedilar.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ га ўша қўлим билан байъат берганимдан буён на қўшиқ айтдим, на ёлғон орзу қилдим, на ўнг қўлим билан закаримни ушладим», дедилар.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ الدِّمَشْقِيُّ، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ وَعَلِيًّا يَتَوَضَّآنِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا وَيَقُولاَنِ هَكَذَا كَانَ وُضُوءُ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَاهُ أَبُو حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ ‏.‏

Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Usmon bilan Alini har bir aʼzoni uch martadan yuvib tahorat qilayotganlarini koʻrdim va ular: «Rasululloh ﷺning tahoratlari ana shunday boʻlar edi», dedilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Усмон билан Алини ҳар бир аъзони уч мартадан ювиб таҳорат қилаётганларини кўрдим ва улар: «Расулуллоҳ ﷺнинг таҳоратлари ана шундай бўлар эди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ أَبِي صَخْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ، يُحَدِّثُ أَبَا بُرْدَةَ فِي الْمَسْجِدِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ أَتَمَّ الْوُضُوءَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ فَالصَّلَوَاتُ الْمَكْتُوبَاتُ كَفَّارَاتٌ لِمَا بَيْنَهُنَّ ‏"‏ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim Alloh buyurganidek taharatni mukammal qilsa, farz namozlar ular orasidagi gunohlarga kafforat boʻladi», dedilar.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким Аллоҳ буюрганидек таҳаратни мукаммал қилса, фарз намозлар улар орасидаги гуноҳларга каффорат бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَلَمَةَ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ ابْنِ عَفْرَاءَ، قَالَ قُلْتُ لَهَا حَدِّثِينِي حَدِيثَكِ، ‏.‏ قَالَتِ اخْتَلَعْتُ مِنْ زَوْجِي ثُمَّ جِئْتُ عُثْمَانَ ‏.‏ فَسَأَلْتُ مَاذَا عَلَىَّ مِنَ الْعِدَّةِ فَقَالَ لاَ عِدَّةَ عَلَيْكِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِكِ فَتَمْكُثِينَ عِنْدَهُ حَتَّى تَحِيضِينَ حَيْضَةً ‏.‏ قَالَتْ وَإِنَّمَا تَبِعَ فِي ذَلِكَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي مَرْيَمَ الْمَغَالِيَّةِ ‏.‏ وَكَانَتْ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ فَاخْتَلَعَتْ مِنْهُ ‏.‏

Ar-Rubayyi bint Muavviz (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Unga: «Menga oʻz hadisingni aytib bergin», deyilgan edi. U ayoldi: «Men erimdan xulʼ orqali ajraldim, soʻng Usmon (roziyallohu anhu)ning oldiga borib, zimmamda qanday idda borligini soʻradim. U: ‹Sen bilan yaqinda yaqinlik boʻlgan boʻlsa, bir hayz koʻrguningcha uning huzurida turishingdan boshqa senga hech qanday idda yoʻq›, dedi». U ayol dedi: «Usmon bunda Rasululloh ﷺning Sobit ibn Qays nikohida boʻlib, undan xulʼ qilib ajralgan Maryam al-Magʻoliyya haqidagi hukmlariga ergashgan edi».Ар-Рубаййи бинт Муаввиз (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унга: «Менга ўз ҳадисингни айтиб бергин», дейилган эди. У аёлди: «Мен эримдан хулъ орқали ажралдим, сўнг Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг олдига бориб, зиммамда қандай идда борлигини сўрадим. У: ‹Сен билан яқинда яқинлик бўлган бўлса, бир ҳайз кўргунингча унинг ҳузурида туришингдан бошқа сенга ҳеч қандай идда йўқ›, деди». У аёл деди: «Усмон бунда Расулуллоҳ ﷺнинг Собит ибн Қайс никоҳида бўлиб, ундан хулъ қилиб ажралган Марям ал-Мағолийя ҳақидаги ҳукмларига эргашган эди».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا نَهِيكُ بْنُ يَرِيمَ الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا مُغِيثُ بْنُ سُمَىٍّ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ الصُّبْحَ بِغَلَسٍ فَلَمَّا سَلَّمَ أَقْبَلْتُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ الصَّلاَةُ قَالَ هَذِهِ صَلاَتُنَا كَانَتْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَلَمَّا طُعِنَ عُمَرُ أَسْفَرَ بِهَا عُثْمَانُ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mugʻiys ibn Sumay aytdi: «Men Abdulloh ibn az-Zubayr bilan qorongʻilikda bomdodni oʻqidim. U salom bergach, Ibn Umarga yuzlanib: ‹Bu qanaqa namoz?› dedim. U: ‹Bu bizning Rasululloh ﷺ, Abu Bakr va Umar bilan oʻqigan namozimiz edi. Umar xanjarlanganidan soʻng Usmon uni yorishtirib oʻqidi›, dedi.»Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Муғийс ибн Сумай айтди: «Мен Абдуллоҳ ибн аз-Зубайр билан қоронғиликда бомдодни ўқидим. У салом бергач, Ибн Умарга юзланиб: ‹Бу қанақа намоз?› дедим. У: ‹Бу бизнинг Расулуллоҳ ﷺ, Абу Бакр ва Умар билан ўқиган намозимиз эди. Умар ханжарланганидан сўнг Усмон уни ёриштириб ўқиди›, деди.»

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ فَسَمِعَهُمْ وَهُمْ، يَذْكُرُونَ الْقَتْلَ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونِي بِالْقَتْلِ فَلِمَ يَقْتُلُونِي وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ زَنَى وَهُوَ مُحْصَنٌ فَرُجِمَ أَوْ رَجُلٌ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ رَجُلٌ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ فِي إِسْلاَمٍ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا مُسْلِمَةً وَلاَ ارْتَدَدْتُ مُنْذُ أَسْلَمْتُ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishilarga qarab, ularning qatl haqida gaplashayotganini eshitib qoldi va: «Ular meni oʻldirish bilan qoʻrqityaptilar. Nega meni oʻldirar ekanlar? Holbuki men Rasululloh ﷺning: ‹Uch narsaning biri boʻlmasa, musulmon kishining qoni halol boʻlmaydi: uylangan holida zino qilib, sangboron qilinadigan kishi; yoxud jonga jon boʻlmagan holda birovni oʻldirgan kishi; yoxud islomga kirganidan soʻng dinidan qaytgan kishi›, deganlarini eshitganman. Alloh nomiga qasamki, na johiliyatda, na islomda zino qilganman, na biron musulmon jonni oʻldirganman, na islomga kirganimdan buyon dinimdan qaytganman», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У кишиларга қараб, уларнинг қатл ҳақида гаплашаётганини эшитиб қолди ва: «Улар мени ўлдириш билан қўрқитяптилар. Нега мени ўлдирар эканлар? Ҳолбуки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Уч нарсанинг бири бўлмаса, мусулмон кишининг қони ҳалол бўлмайди: уйланган ҳолида зино қилиб, сангборон қилинадиган киши; ёхуд жонга жон бўлмаган ҳолда бировни ўлдирган киши; ёхуд исломга кирганидан сўнг динидан қайтган киши›, деганларини эшитганман. Аллоҳ номига қасамки, на жоҳилиятда, на исломда зино қилганман, на бирон мусулмон жонни ўлдирганман, на исломга кирганимдан буён динимдан қайтганман», деди.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّانَاجِ، سَمِعْتُ حُضَيْنَ بْنَ الْمُنْذِرِ الرَّقَاشِيَّ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ فَيْرُوزَ الدَّانَاجُ، قَالَ حَدَّثَنِي حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ لَمَّا جِيءَ بِالْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ إِلَى عُثْمَانَ قَدْ شَهِدُوا عَلَيْهِ قَالَ لِعَلِيٍّ دُونَكَ ابْنَ عَمِّكَ فَأَقِمْ عَلَيْهِ الْحَدَّ ‏.‏ فَجَلَدَهُ عَلِيٌّ وَقَالَ جَلَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعِينَ وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَجَلَدَ عُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ ‏.‏

Huzayn ibn Munzir shunday dedi: Validu ibn Uqba xamr ichgani haqida guvohlik berilib, Usmon huzuriga keltirilganida, u Aliga: «Amakingning oʻgʻli seniki, unga had jazosini oʻtkaz», dedi. Shunda Ali uni darraladi va: «Rasululloh ﷺ qirq darra urganlar, Abu Bakr qirq darra urgan, Umar sakson darra urgan, hammasi sunnatdir», dedi.Ҳузайн ибн Мунзир шундай деди: Валиду ибн Уқба хамр ичгани ҳақида гувоҳлик берилиб, Усмон ҳузурига келтирилганида, у Алига: «Амакингнинг ўғли сеники, унга ҳад жазосини ўтказ», деди. Шунда Али уни дарралади ва: «Расулуллоҳ ﷺ қирқ дарра урганлар, Абу Бакр қирқ дарра урган, Умар саксон дарра урган, ҳаммаси суннатдир», деди.