Xuraym ibn Fotik al-Asadiy

حَدَّثَنَا هَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ بْنِ مَيْسَرَةَ بْنِ حَلْبَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي سَمِعَ خُرَيْمَ بْنَ فَاتِكٍ الْأَسَدِيَّ يَقُولُأَهْلُ الشَّامِ سَوْطُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ يَنْتَقِمُ بِهِمْ مِمَّنْ يَشَاءُ كَيْفَ يَشَاءُ وَحَرَامٌ عَلَى مُنَافِقِيهِمْ أَنْ يَظْهَرُوا عَلَى مُؤْمِنِيهِمْ وَلَنْ يَمُوتُوا إِلَّا هَمًّا أَوْ غَيْظًا أَوْ حُزْنًا

Xuraym ibn Fotik al-Asadiy (roziyallohu anhu) shunday der edi: Shom ahli — Allohning yerdagi qamchisidir; U ular bilan Oʻzi xohlagan kishidan, Oʻzi xohlaganidek intiqom oladi. Ularning munofiqlari moʻminlari ustidan gʻolib boʻlishi harom (qilingan)dir; ular faqat gʻam yoki gʻazab yoxud hasrat bilan oʻladilar.Хурайм ибн Фотик ал-Асадий (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: Шом аҳли — Аллоҳнинг ердаги қамчисидир; У улар билан Ўзи хоҳлаган кишидан, Ўзи хоҳлаганидек интиқом олади. Уларнинг мунофиқлари мўминлари устидан ғолиб бўлиши ҳаром (қилинган)дир; улар фақат ғам ёки ғазаб ёхуд ҳасрат билан ўладилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ الْعُصْفُرِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ النُّعْمَانِ الْأَسَدِيِّ أَحَدُ بَنِي عَمْرِو بْنِ أَسَدٍ عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ الْأَسَدِيِّ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَامَ قَائِمًا فَقَالَ عَدَلَتْ شَهَادَةُ الزُّورِ الْإِشْرَاكَ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ حُنَفَاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ}

Xuraym ibn Fotik al-Asadiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ subh namozini oʻqidilar. Namozdan qaytganlarida tik turib: «Yolgʻon guvohlik berish Alloh azza va jallaga shirk keltirishga teng boʻldi», dedilar. Soʻng bu oyatni tilovat qildilar: {Va yolgʻon soʻzdan saqlaninglar — Alloh uchun sof, Unga shirk keltirmagan holingizda}.Хурайм ибн Фотик ал-Асадий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ субҳ намозини ўқидилар. Намоздан қайтганларида тик туриб: «Ёлғон гувоҳлик бериш Аллоҳ азза ва жаллага ширк келтиришга тенг бўлди», дедилар. Сўнг бу оятни тиловат қилдилар: {Ва ёлғон сўздан сақланинглар — Аллоҳ учун соф, Унга ширк келтирмаган ҳолингизда}.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ شِمْرِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ الْأَسَدِيِّ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِعْمَ الرَّجُلُ أَنْتَ يَا خُرَيْمُ لَوْلَا خُلَّتَانِ فِيكَ قُلْتُ وَمَا هُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِسْبَالُكَ إِزَارَكَ وَإِرْخَاؤُكَ شَعْرَكَ

Xuraym ibn Fotik al-Asadiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Sen qanday yaxshi kishisan, ey Xuraym, agar senda ikki xislat boʻlmaganida!» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, ular nima?» dedim. U zot: «Izoringni suzib yurishing va sochingni uzun qoʻyishing», dedilar.Хурайм ибн Фотик ал-Асадий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Сен қандай яхши кишисан, эй Хурайм, агар сенда икки хислат бўлмаганида!» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар нима?» дедим. У зот: «Изорингни сузиб юришинг ва сочингни узун қўйишинг», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ الرُّكَيْنِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ فُلَانِ بْنِ عَمِيلَةَ عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ الْأَسَدِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ النَّاسُ أَرْبَعَةٌ وَالْأَعْمَالُ سِتَّةٌ فَالنَّاسُ مُوَسَّعٌ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمُوَسَّعٌ لَهُ فِي الدُّنْيَا مَقْتُورٌ عَلَيْهِ فِي الْآخِرَةِ وَمَقْتُورٌ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا مُوَسَّعٌ عَلَيْهِ فِي الْآخِرَةِ وَشَقِيٌّ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَالْأَعْمَالُ مُوجِبَتَانِ وَمِثْلٌ بِمِثْلٍ وَعَشْرَةُ أَضْعَافٍ وَسَبْعُ مِائَةِ ضِعْفٍ فَالْمُوجِبَتَانِ مَنْ مَاتَ مُسْلِمًا مُؤْمِنًا لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا فَوَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَمَنْ مَاتَ كَافِرًا وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ وَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا فَعَلِمَ اللَّهُ أَنَّهُ قَدْ أَشْعَرَهَا قَلْبَهُ وَحَرَصَ عَلَيْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ وَمَنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ وَاحِدَةً وَلَمْ تُضَاعَفْ عَلَيْهِ وَمَنْ عَمِلَ حَسَنَةً كَانَتْ لَهُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَمَنْ أَنْفَقَ نَفَقَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَتْ لَهُ بِسَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ

Xuraym ibn Fotik al-Asadiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Odamlar toʻrt xil, amallar esa olti xildir. Odamlarga kelsak: dunyoda ham, oxiratda ham keng qilingan kishi; dunyoda keng, oxiratda tor qilingan kishi; dunyoda tor, oxiratda keng qilingan kishi; dunyoda ham, oxiratda ham baxtsiz kishi. Amallar esa: ikki vojib qiluvchi amal, mislga misl, oʻn baravar va yetti yuz baravardir. Ikki vojib qiluvchi amal: kim Allohga hech narsani sherik qilmagan holda musulmon, moʻmin boʻlib oʻlsa, unga jannat vojib boʻladi; kim kofir boʻlib oʻlsa, unga doʻzax vojib boʻladi. Kim bir yaxshilikni qasd qilsa-yu, uni qilmasa, Alloh uning qalbi buni his qilganini va unga harislik qilganini bilsa, unga bir yaxshilik yoziladi. Kim bir yomonlikni qasd qilsa, unga yozilmaydi; kim uni qilsa, bitta yoziladi va unga koʻpaytirilmaydi. Kim bir yaxshilik qilsa, unga oʻn barobari boʻladi. Kim Alloh yoʻlida biror narsa sarflasa, unga yetti yuz baravar boʻladi».Хурайм ибн Фотик ал-Асадий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Одамлар тўрт хил, амаллар эса олти хилдир. Одамларга келсак: дунёда ҳам, охиратда ҳам кенг қилинган киши; дунёда кенг, охиратда тор қилинган киши; дунёда тор, охиратда кенг қилинган киши; дунёда ҳам, охиратда ҳам бахтсиз киши. Амаллар эса: икки вожиб қилувчи амал, мислга мисл, ўн баравар ва етти юз баравардир. Икки вожиб қилувчи амал: ким Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда мусулмон, мўмин бўлиб ўлса, унга жаннат вожиб бўлади; ким кофир бўлиб ўлса, унга дўзах вожиб бўлади. Ким бир яхшиликни қасд қилса-ю, уни қилмаса, Аллоҳ унинг қалби буни ҳис қилганини ва унга ҳарислик қилганини билса, унга бир яхшилик ёзилади. Ким бир ёмонликни қасд қилса, унга ёзилмайди; ким уни қилса, битта ёзилади ва унга кўпайтирилмайди. Ким бир яхшилик қилса, унга ўн баробари бўлади. Ким Аллоҳ йўлида бирор нарса сарфласа, унга етти юз баравар бўлади».

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا الرُّكَيْنُ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ عَمِيلَةَ الْفَزَارِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يُسَيْرِ بْنِ عَمِيلَةَ عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ الْأَسَدِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَنْفَقَ نَفَقَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كُتِبَتْ بِسَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ

Xuraym ibn Fotik al-Asadiy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim Alloh yoʻlida biror narsa sarflasa, unga yetti yuz baravar savob yoziladi», dedilar.Хурайм ибн Фотик ал-Асадий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким Аллоҳ йўлида бирор нарса сарфласа, унга етти юз баравар савоб ёзилади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ شَمْرِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ الْأَسَدِيِّ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِعْمَ الرَّجُلُ أَنْتَ يَا خُرَيْمُ لَوْلَا خُلَّتَانِ قَالَ قُلْتُ وَمَا هُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِسْبَالُكَ إِزَارَكَ وَإِرْخَاؤُكَ شَعْرَكَ

Xuraym ibn Fotik al-Asadiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Xuraym, ikki xislat boʻlmaganida, sen naqadar yaxshi kishi eding!» dedilar. Men: «Ular nima, ey Allohning Rasuli?» dedim. U zot: «Izoringni toʻpigʻingdan pastga tushirishing va sochingni uzun qoʻyib yuborishing», dedilar.Хурайм ибн Фотик ал-Асадий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Хурайм, икки хислат бўлмаганида, сен нақадар яхши киши эдинг!» дедилар. Мен: «Улар нима, эй Аллоҳнинг Расули?» дедим. У зот: «Изорингни тўпиғингдан пастга туширишинг ва сочингни узун қўйиб юборишинг», дедилар.