حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنِي سُفْيَانُ، - يَعْنِي الْعُصْفُرِيَّ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ النُّعْمَانِ الأَسَدِيِّ، عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الصُّبْحِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَامَ قَائِمًا فَقَالَ " عُدِلَتْ شَهَادَةُ الزُّورِ بِالإِشْرَاكِ بِاللَّهِ " . ثَلاَثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَرَأَ { فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ * حُنَفَاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ } .
Yahyo ibn Muso al-Balxiy bizga aytib berdi: Muhammad ibn Ubayd bizga aytib berdi: Sufyon ‒ yaʼni al-Usfuriy ‒ menga otasidan, u Habib ibn an-Nuʼmon al-Asadiydan, u Xuraym ibn Fotik (roziyallohu anhu)dan aytib berdi. U dedi: «Rasululloh ﷺ subhi sodiq namozini oʻqib boʻlganlaridan soʻng, oʻrnilaridan tik turib uch marta: ‹Yolgʻon guvohlik berish Allohga shirk keltirish bilan teng qilindi›, ‒ dedilar. Soʻng: {Butlar palaganidan saqlaning va yolgʻon soʻzdan saqlaning. Ollohga toat-ibodatda barqaror boʻlgan, Unga shirk keltirmagan holatda (bunday qiling)} oyatini tilovat qildilar».Яҳё ибн Мусо ал-Балхий бизга айтиб берди: Муҳаммад ибн Убайд бизга айтиб берди: Суфён ‒ яъни ал-Усфурий ‒ менга отасидан, у Ҳабиб ибн ан-Нуъмон ал-Асадийдан, у Хурайм ибн Фотик (розияллоҳу анҳу)дан айтиб берди. У деди: «Расулуллоҳ ﷺ субҳи содиқ намозини ўқиб бўлганларидан сўнг, ўрниларидан тик туриб уч марта: ‹Ёлғон гувоҳлик бериш Аллоҳга ширк келтириш билан тенг қилинди›, ‒ дедилар. Сўнг: {Бутлар палаганидан сақланинг ва ёлғон сўздан сақланинг. Оллоҳга тоат-ибодатда барқарор бўлган, Унга ширк келтирмаган ҳолатда (бундай қилинг)} оятини тиловат қилдилар».
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ خِرَاشٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاشِدٍ الْجَزَرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ وَابِصَةَ الأَسَدِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، وَابِصَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فَذَكَرَ بَعْضَ حَدِيثِ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ " قَتْلاَهَا كُلُّهُمْ فِي النَّارِ " . قَالَ فِيهِ قُلْتُ مَتَى ذَلِكَ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ تِلْكَ أَيَّامُ الْهَرْجِ حَيْثُ لاَ يَأْمَنُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ . قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ الزَّمَانُ قَالَ تَكُفُّ لِسَانَكَ وَيَدَكَ وَتَكُونُ حِلْسًا مِنْ أَحْلاَسِ بَيْتِكَ . فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ طَارَ قَلْبِي مَطَارَهُ فَرَكِبْتُ حَتَّى أَتَيْتُ دِمَشْقَ فَلَقِيتُ خُرَيْمَ بْنَ فَاتِكٍ فَحَدَّثْتُهُ فَحَلَفَ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَسَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا حَدَّثَنِيهِ ابْنُ مَسْعُودٍ .
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺni shunday deganlarini eshitdim, soʻng (rovi) Abu Bakraning hadisidagidek baʼzi qismini zikr qildi. U zot ﷺ: «Uning (fitnaning) oʻldirilganlari hammasi doʻzaxdadir», dedilar. (Vobisa) aytadi: Men: «Bu qachon boʻladi, ey Ibn Masʼud?» dedim. U: «U harj kunlaridir, oʻshanda kishi oʻzining yonidagi hamsuhbatidan ham omon boʻlmaydi», dedi. Men: «Agar oʻsha zamonga yetsam, menga nima buyurasiz?» dedim. U: «Tilingni va qoʻlingni tiyasan hamda uyingning bir boʻyrasi kabi (uyingda) qolasan», dedi. Usmon (roziyallohu anhu) oʻldirilgach, qalbim oʻz oʻrnidan uchib ketdi, shunda men minib, Damashqqa kelguncha yoʻl bosdim. Xuraym ibn Fotik bilan uchrashib, unga (buni) soʻzlab berdim. U Oʻzidan boshqa iloh boʻlmagan Allohga qasam ichib, buni Rasululloh ﷺdan Ibn Masʼud menga soʻzlab bergandek eshitganini aytdi.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺни шундай деганларини эшитдим, сўнг (рови) Абу Бакранинг ҳадисидагидек баъзи қисмини зикр қилди. У зот ﷺ: «Унинг (фитнанинг) ўлдирилганлари ҳаммаси дўзахдадир», дедилар. (Вобиса) айтади: Мен: «Бу қачон бўлади, эй Ибн Масъуд?» дедим. У: «У ҳарж кунларидир, ўшанда киши ўзининг ёнидаги ҳамсуҳбатидан ҳам омон бўлмайди», деди. Мен: «Агар ўша замонга етсам, менга нима буюрасиз?» дедим. У: «Тилингни ва қўлингни тиясан ҳамда уйингнинг бир бўйраси каби (уйингда) қоласан», деди. Усмон (розияллоҳу анҳу) ўлдирилгач, қалбим ўз ўрнидан учиб кетди, шунда мен миниб, Дамашққа келгунча йўл босдим. Хурайм ибн Фотик билан учрашиб, унга (буни) сўзлаб бердим. У Ўзидан бошқа илоҳ бўлмаган Аллоҳга қасам ичиб, буни Расулуллоҳ ﷺдан Ибн Масъуд менга сўзлаб бергандек эшитганини айтди.