وَعَن زيد بن حَارِثَة عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنَّ جِبْرِيلَ أَتَاهُ فِي أَوَّلِ مَا أُوحِيَ إِلَيْهِ فَعَلَّمَهُ الْوُضُوءَ وَالصَّلَاةَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الْوُضُوءِ أَخَذَ غُرْفَةً مِنَ الْمَاءِ فَنَضَحَ بِهَا فَرْجَهُ» . رَوَاهُ أَحْمد وَالدَّارَقُطْنِيّ
Zayd ibn Horisa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga eng dastlab vahiy kelganida, Jabroil (alayhissalom) u zotning oldilariga kelib, tahorat va namozni oʻrgatdi. U zot tahoratni tugatganlarida, bir hovuch suv olib, avratlariga sepdilar. Ahmad va Doraqutniy rivoyat qilgan.Зайд ибн Ҳориса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга энг дастлаб ваҳий келганида, Жаброил (алайҳиссалом) у зотнинг олдиларига келиб, таҳорат ва намозни ўргатди. У зот таҳоратни тугатганларида, бир ҳовуч сув олиб, авратларига сепдилар. Аҳмад ва Дорақутний ривоят қилган.