Zayd ibn Sobit al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ نِبْرَاسٍ أَبُو الْحَسَنِ، عَنْ ثَابِتٍ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ أَنَسٍ بِالزَّاوِيَةِ فَوْقَ غُرْفَةٍ لَهُ، فَسَمِعَ الأَذَانَ، فَنَزَلَ وَنَزَلْتُ، فَقَارَبَ فِي الْخُطَا فَقَالَ‏:‏ كُنْتُ مَعَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ فَمَشَى بِي هَذِهِ الْمِشْيَةَ وَقَالَ‏:‏ أَتَدْرِي لِمَ فَعَلْتُ بِكَ‏؟‏ فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَشَى بِي هَذِهِ الْمِشْيَةَ وَقَالَ‏:‏ أَتَدْرِي لِمَ مَشَيْتُ بِكَ‏؟‏ قُلْتُ‏:‏ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، قَالَ‏:‏ لِيَكْثُرَ عَدَدُ خُطَانَا فِي طَلَبِ الصَّلاةِ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U azonni eshitgach xonasidan tushdi va qadamlarini kichraytirib yurib dedi: «Men Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu) bilan birga edim. U meni ana shunday yurgizib: ‹Senga nima uchun bunday qilganimni bilasanmi? Nabiy ﷺ meni ana shunday yurgizib: «Sen bilan nima uchun bunday yurganimni bilasanmi?» dedilar. Men: «Alloh va Uning Rasuli yaxshi biluvchidir», dedim. U zot: «Namozga intilishda qadamlarimiz koʻp boʻlishi uchun», dedilar›, dedi.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У азонни эшитгач хонасидан тушди ва қадамларини кичрайтириб юриб деди: «Мен Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу) билан бирга эдим. У мени ана шундай юргизиб: ‹Сенга нима учун бундай қилганимни биласанми? Набий ﷺ мени ана шундай юргизиб: «Сен билан нима учун бундай юрганимни биласанми?» дедилар. Мен: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхши билувчидир», дедим. У зот: «Намозга интилишда қадамларимиз кўп бўлиши учун», дедилар›, деди.»

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي زِيَادٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ‏:‏ كَانَ خَارِجَةُ يَكْتُبُ عَلَى كِتَابِ زَيْدٍ إِذَا سَلَّمَ، قَالَ‏:‏ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ، وَطَيِّبُ صَلَوَاتِهِ‏.‏

Abuz-Zinod (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Xorija (ibn Zayd ibn Sobit) salom bitganda, Zaydning maktubiga (mana bunday) deb yozardi: «Assalomu alaykum, ey moʻminlar amiri, Allohning rahmati, barakotlari, magʻfirati va eng pokiza duolari (sizga boʻlsin)».Абуз-Зинод (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Хорижа (ибн Зайд ибн Собит) салом битганда, Зайднинг мактубига (мана бундай) деб ёзарди: «Ассалому алайкум, эй мўминлар амири, Аллоҳнинг раҳмати, баракотлари, мағфирати ва энг покиза дуолари (сизга бўлсин)».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ كُبَرَاءِ آلِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ كَتَبَ بِهَذِهِ الرِّسَالَةِ‏:‏ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، لِعَبْدِ اللهِ مُعَاوِيَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، مِنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةُ اللهِ، فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إلا هُوَ، أَمَّا بَعْدُ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u shu maktubni yozgan edi: «Bismillahir rohmanir rohiym. Allohning bandasi, amiral moʻminin Muoviyaga, Zayd ibn Sobitdan. Assalomu alayka, ey amiral moʻminin, va rahmatulloh. Albatta, men senga Undan oʻzga iloh boʻlmagan Allohga hamd aytaman. Ammo baʼd (soʻngra)».Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у шу мактубни ёзган эди: «Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм. Аллоҳнинг бандаси, амирал мўминин Муовияга, Зайд ибн Собитдан. Ассалому алайка, эй амирал мўминин, ва раҳматуллоҳ. Албатта, мен сенга Ундан ўзга илоҳ бўлмаган Аллоҳга ҳамд айтаман. Аммо баъд (сўнгра)».

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبِي، أَنَّهُ أَخَذَ هَذِهِ الرِّسَالَةَ مِنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ، وَمِنْ كُبَرَاءِ آلِ زَيْدٍ‏:‏ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، لِعَبْدِ اللهِ مُعَاوِيَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، مِنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ‏:‏ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةُ اللهِ، فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ، أَمَّا بَعْدُ‏:‏ فَإِنَّكَ تَسْأَلُنِي عَنْ مِيرَاثِ الْجَدِّ وَالإِخْوَةِ، فَذَكَرَ الرِّسَالَةَ، وَنَسْأَلُ اللَّهَ الْهُدَى وَالْحِفْظَ وَالتَّثَبُّتَ فِي أَمْرِنَا كُلِّهِ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ نَضِلَّ، أَوْ نَجْهَلَ، أَوْ نُكَلَّفَ مَا لَيْسَ لَنَا بِهِ عِلْمٌ، وَالسَّلاَمُ عَلَيْكَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ‏.‏ وَكَتَبَ وُهَيْبٌ‏:‏ يَوْمَ الْخَمِيسِ لِثِنْتَيْ عَشْرَةَ بَقِيَتْ مِنْ رَمَضَانَ سَنَةَ اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bu maktubni yozdi: «Bismillahir Rohmanir Rohiym. Allohning bandasi, amiril moʻminiyn Muoviyaga, Zayd ibn Sobitdan: Assalomu alaykum, ey amiril moʻminiyn, va rohmatullohi. Men senga (izhor etib) Undan oʻzga iloh boʻlmagan Allohga hamd aytaman. Ammo baʼd: Sen mendan bobo va aka-ukalarning merosi haqida soʻrayapsan», — soʻng u maktubni toʻla keltirdi — «Barcha ishlarimizda Allohdan hidoyat, saqlanish va sabotni soʻraymiz. Adashishdan yoki jaholatga tushishdan yoki bilmaydigan narsamiz bizga yuklanishidan Allohdan panoh soʻraymiz. Assalomu alaykum, ey amiril moʻminiyn, va rohmatullohi va barokotuhu va magʻfiratuhu». Vuhayb esa (shuni) yozdi: hijriy qirq ikkinchi yili, ramazondan oʻn ikki kun qolganda, payshanba kuni.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бу мактубни ёзди: «Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм. Аллоҳнинг бандаси, амирил мўминийн Муовияга, Зайд ибн Собитдан: Ассалому алайкум, эй амирил мўминийн, ва роҳматуллоҳи. Мен сенга (изҳор этиб) Ундан ўзга илоҳ бўлмаган Аллоҳга ҳамд айтаман. Аммо баъд: Сен мендан бобо ва ака-укаларнинг мероси ҳақида сўраяпсан», — сўнг у мактубни тўла келтирди — «Барча ишларимизда Аллоҳдан ҳидоят, сақланиш ва саботни сўраймиз. Адашишдан ёки жаҳолатга тушишдан ёки билмайдиган нарсамиз бизга юкланишидан Аллоҳдан паноҳ сўраймиз. Ассалому алайкум, эй амирил мўминийн, ва роҳматуллоҳи ва барокотуҳу ва мағфиратуҳу». Вуҳайб эса (шуни) ёзди: ҳижрий қирқ иккинчи йили, рамазондан ўн икки кун қолганда, пайшанба куни.