حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ الْمُهَلَّبِيُّ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ، فَدَعَتْ لِي بِطَعَامٍ وَقَالَتْ: مَا أَشْبَعُ مِنْ طَعَامٍ فَأَشَاءُ أَنْ أَبْكِيَ إِلا بَكِيتُ قَالَ: قُلْتُ لِمَ؟ قَالَتْ: أَذْكُرُ الْحَالَ الَّتِي فَارَقَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم الدُّنْيَا، وَاللَّهِ مَا شَبِعَ مِنْ خُبْزٍ وَلَحْمٍ مَرَّتَيْنِ فِي يَوْمٍ.
Masruq aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning oldiga kirdim, u menga taom keltirishni buyurdi va: «Men qachon taomdan toʻysam, yigʻlagim keladi va yigʻlayman», dedi. Men: «Nega?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ dunyodan ajralgan paytdagi holatini eslayman. Allohga qasamki, u zot bir kunda ikki marta non va goʻshtdan toʻymaganlar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.