حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ: إِنَّ خَيَّاطًا دَعَا رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، لِطَعَامٍ صَنَعَهُ، قَالَ أَنَسٌ: فَذَهَبْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، إِلَى ذَلِكَ الطَّعَامِ، فَقَرَّبَ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم خُبْزًا مِنْ شَعِيرٍ، وَمَرَقًا فِيهِ دُبَّاءٌ وَقَدِيدٌ، قَالَ أَنَسُ: فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ حَوَالَيِ الْقَصْعَةِ فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ مِنْ يَوْمِئِذٍ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir tikuvchi (xayyot) Rasululloh ﷺni — oʻ zi tayyorlagan taomga — chaqirdi. Anas aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan (birga) oʻ sha taomga bordim; u Rasululloh ﷺga arpa nonini va ichida dubba (qovoq) hamda qadid (qoqlangan goʻsht) boʻ lgan bir maraqani (u zotga) yaqinlashtirdi. Anas aytdi: Men Rasululloh ﷺ(ning) — tovoq atrofidagi dubbani terayotganlarini — koʻ rdim; bas, oʻ sha kundan boshlab dubbani doimo yaxshi koʻ raman. (Sumoma, Anasdan: «Men dubbani u zotning oldilariga yigʻ a boshladim» dedi.)