حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ: سُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ كَسْبِ الْحَجَّامِ، فَقَالَ: احْتَجَمَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، حَجَمَهُ أَبُو طَيْبَةَ، فَأَمَرَ لَهُ بِصَاعَيْنِ مِنْ طَعَامٍ، وَكَلَّمَ أَهْلَهُ فَوَضَعُوا عَنْهُ مِنْ خَرَاجِهِ، وَقَالَ: إِنَّ أَفْضَلَ مَا تَدَاوَيْتَمْ بِهِ الْحِجَامَةُ، أَوْ إِنَّ مِنْ أَمْثَلِ دَوَائِكُمُ الْحِجَامَةَ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan hajjom (qon oluvchi)ning daromadi haqida soʻralganda, u dedi: Rasululloh ﷺ qon oldirdilar, u zotni Abu Toyba qon olib davoladi. (Rasululloh ﷺ) unga ikki soʼ taom berishni buyurdilar va uning egalari bilan gaplashdilar, shunda ular undan (toʻlashi lozim boʻlgan) xirojdan tushirib qoʻyishdi. Va (u zot): «Albatta, oʻzingizni davolagan eng afzal narsangiz qon oldirishdir», yoxud «u eng yaxshi dorilaringizdandir», — dedilar.