حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ زِيَادُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ: أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَخَتَّمُ فِي يَمِينِهِ.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ: «Banda taqdirning yaxshisiga ham, yomoniga ham iymon keltirmaguncha hamda oʻziga yetgan narsa undan adashib (oʻtib) ketmasligini, oʻzidan adashib (oʻtib) ketgan narsa esa unga yetmasligini bilmaguncha (toʻla) iymon keltirgan boʻlmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Uboda, Jobir va Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyatlar) bor. Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Abdulloh ibn Maymunning hadisidan bilamiz. Abdulloh ibn Maymun esa munkarul-hadis (hadisi inkor qilingan)dir.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда тақдирнинг яхшисига ҳам, ёмонига ҳам иймон келтирмагунча ҳамда ўзига етган нарса ундан адашиб (ўтиб) кетмаслигини, ўзидан адашиб (ўтиб) кетган нарса эса унга етмаслигини билмагунча (тўла) иймон келтирган бўлмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Убода, Жобир ва Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Абдуллоҳ ибн Маймуннинг ҳадисидан биламиз. Абдуллоҳ ибн Маймун эса мункарул-ҳадис (ҳадиси инкор қилинган)дир.