حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، قَالَتْ: أَتيتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، بِقِنَاعٍ مِنْ رُطَبٍ، وَأَجْرٍ زُغْبٍ، فَأَعْطَانِي مِلْءَ كَفِّهِ حُلِيًّا أَوْ قَالَتْ: ذَهَبًا.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Aliga: «Sen menga, Horunning Musoga boʻlgan oʻrnida (manzilatida)san, faqat mendan keyin paygʻambar yoʻq», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan hasan gʻaribdir. Bu bobda Saʼd, Zayd ibn Arqam, Abu Hurayra va Ummu Salamadan ham (rivoyatlar) bor.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Алига: «Сен менга, Ҳоруннинг Мусога бўлган ўрнида (манзилатида)сан, фақат мендан кейин пайғамбар йўқ», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир. Бу бобда Саъд, Зайд ибн Арқам, Абу Ҳурайра ва Умму Саламадан ҳам (ривоятлар) бор.