حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ الْبَزَّارُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ الثَّقَفِيُّ عَبْدُ اللهِ بْنُ عَقِيلٍ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ حَدَّثَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، ذَاتَ لَيْلَةٍ نِسَاءَهُ حَدِيثًا، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ‏:‏ كَأَنَّ الْحَدِيثَ حَدِيثُ خُرَافَةَ، فَقَالَ‏:‏ أَتَدْرُونَ مَا خُرَافَةُ‏؟‏ إِنَّ خُرَافَةَ كَانَ رَجُلا مِنْ عُذْرَةَ، أَسَرَتْهُ الْجِنُّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، فَمَكَثَ فِيهِمْ دَهْرًا، ثُمَّ رَدُّوهُ إِلَى الإِنْسِ، فَكَانَ يُحَدِّثُ النَّاسَ بِمَا رَأَى فِيهِمْ مِنَ الأَعَاجِيبِ، فَقَالَ النَّاسُ‏:‏ حَدِيثُ خُرَافَةَ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kecha ayollariga bir voqeani hikoya qilib berdilar. Ulardan bir ayol: «Bu hikoya Xurofaning hikoyasiga oʻxshaydi», dedi. Shunda u zot: «Xurofa nima ekanini bilasizlarmi? Xurofa Uzra qabilasidan boʻlgan bir kishi edi. Jinlar uni johiliyat davrida asir olib, uzoq zamon oʻzlarining orasida ushlab turdilar. Soʻng uni odamlarga qaytardilar. U esa odamlarga ular orasida koʻrgan ajoyibotlarini soʻzlab berardi. Shunda odamlar: ‹Xurofaning hikoyasi›, deydigan boʻlishdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир кеча аёлларига бир воқеани ҳикоя қилиб бердилар. Улардан бир аёл: «Бу ҳикоя Хурофанинг ҳикоясига ўхшайди», деди. Шунда у зот: «Хурофа нима эканини биласизларми? Хурофа Узра қабиласидан бўлган бир киши эди. Жинлар уни жоҳилият даврида асир олиб, узоқ замон ўзларининг орасида ушлаб турдилар. Сўнг уни одамларга қайтардилар. У эса одамларга улар орасида кўрган ажойиботларини сўзлаб берарди. Шунда одамлар: ‹Хурофанинг ҳикояси›, дейдиган бўлишди», дедилар.