حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُرَيْرِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، كَانَ إِذَا عَرَّسَ بِلَيْلٍ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ، وَإِذَا عَرَّسَ قُبَيْلَ الصُّبْحِ نَصَبَ ذِرَاعَهُ، وَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى كَفِّهِ.
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kechasi tunash uchun toʻxtaganlarida, oʻng yonboshlariga yotardilar. Tong otishidan sal oldin toʻxtaganlarida esa, bilaklarini tikka qilib, boshlarini kaftlariga qoʻyardilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кечаси тунаш учун тўхтаганларида, ўнг ёнбошларига ётардилар. Тонг отишидан сал олдин тўхтаганларида эса, билакларини тикка қилиб, бошларини кафтларига қўярдилар.