حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، كَانَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ وَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ الأَيْمَنِ، وَقَالَ‏:‏ رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ‏.‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللهِ، مِثْلَهُ وَقَالَ‏:‏ يَوْمَ تَجْمَعُ عِبَادَكَ‏.‏

Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oʻringa yotganlarida, oʻng kaftlarini oʻng yuzlarining ostiga qoʻyib: «Ey Robbim, bandalaringni tiriltiradigan kuningda meni Sening azobingdan saqla», der edilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ўринга ётганларида, ўнг кафтларини ўнг юзларининг остига қўйиб: «Эй Роббим, бандаларингни тирилтирадиган кунингда мени Сенинг азобингдан сақла», дер эдилар.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ، قَالَ‏:‏ اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا، وَإِذَا اسْتَيْقَظَ، قَالَ‏:‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانًا بَعْدَمَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ‏.‏

Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yotoqlariga kelganlarida: «Allohim, Sening isming bilan oʻlaman va tirilaman», der edilar. Uygʻonganlarida esa: «Bizni oʻldirganidan soʻng qayta tiriltirgan Allohga hamdlar boʻlsin, qaytish ham Uning Oʻzigadir», der edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ётоқларига келганларида: «Аллоҳим, Сенинг исминг билан ўламан ва тириламан», дер эдилар. Уйғонганларида эса: «Бизни ўлдирганидан сўнг қайта тирилтирган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин, қайтиш ҳам Унинг Ўзигадир», дер эдилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عُقَيْلٍ، أُرَاهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ فَنَفَثَ فِيهِمَا، وَقَرَأَ فِيهِمَا‏:‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ، يَبْدَأُ بِهِمَا رَأْسَهُ وَوَجْهَهُ وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ، يَصْنَعُ ذَلِكَ ثَلاثَ مَرَّاتٍ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ har kecha oʻrinlariga yotganlarida, ikki kaftlarini birlashtirib, soʻng ularga puflar va ularga {Qul huvallohu ahad}ni, {Qul aʼuzu bi-Rabbil falaq}ni va {Qul aʼuzu bi-Rabbin-nas}ni oʻqir edilar. Soʻng ular bilan tanalarining yetgan joyini, bosh va yuzlaridan hamda tanalarining old tomonidan boshlab silar edilar. Buni uch marta qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳар кеча ўринларига ётганларида, икки кафтларини бирлаштириб, сўнг уларга пуфлар ва уларга {Қул ҳуваллоҳу аҳад}ни, {Қул аъузу би-Раббил фалақ}ни ва {Қул аъузу би-Раббин-нас}ни ўқир эдилар. Сўнг улар билан таналарининг етган жойини, бош ва юзларидан ҳамда таналарининг олд томонидан бошлаб силар эдилар. Буни уч марта қилар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيلٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ‏:‏ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، نَامَ حَتَّى نَفَخَ، وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ، فَأَتَاهُ بِلالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلاةِ، فَقَامَ وَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kechasi turib, hojatlarini chiqardilar, soʻng yuzlari va qoʻllarini yuvdilar, keyin uxladilar». Abu Dovud aytadi: Yaʼni bavl qildilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси туриб, ҳожатларини чиқардилар, сўнг юзлари ва қўлларини ювдилар, кейин ухладилар». Абу Довуд айтади: Яъни бавл қилдилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ، قَالَ‏:‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لا كَافِيَ لَهُ وَلا مُؤْوِي‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻrniga (yotgani) borganlarida shunday derdilar: «Bizni taomlantirgan, ichirgan, (ehtiyojimizdan) kifoya qilgan va (bizga) joy bergan Allohga hamd boʻlsin. Qancha-qancha (odamlar) borki, ularga kifoya qiluvchi ham, joy beruvchi ham yoʻq.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўрнига (ётгани) борганларида шундай дердилар: «Бизни таомлантирган, ичирган, (эҳтиёжимиздан) кифоя қилган ва (бизга) жой берган Аллоҳга ҳамд бўлсин. Қанча-қанча (одамлар) борки, уларга кифоя қилувчи ҳам, жой берувчи ҳам йўқ.»

حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُرَيْرِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ‏:‏ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، كَانَ إِذَا عَرَّسَ بِلَيْلٍ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ، وَإِذَا عَرَّسَ قُبَيْلَ الصُّبْحِ نَصَبَ ذِرَاعَهُ، وَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى كَفِّهِ‏.‏

Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kechasi tunash uchun toʻxtaganlarida, oʻng yonboshlariga yotardilar. Tong otishidan sal oldin toʻxtaganlarida esa, bilaklarini tikka qilib, boshlarini kaftlariga qoʻyardilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кечаси тунаш учун тўхтаганларида, ўнг ёнбошларига ётардилар. Тонг отишидан сал олдин тўхтаганларида эса, билакларини тикка қилиб, бошларини кафтларига қўярдилар.