Navfal ibn Iyos al-Huzaliy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Avf (roziyallohu anhu) biz bilan birga oʻtiradigan hamsuhbatimiz edi, u juda ham yaxshi hamsuhbat edi. Bir kuni u bizni (uyiga) olib bordi. Uyiga kirib gʻusl qildi, soʻng chiqdi. Bizga ichida non va goʻsht bor bir lagan taom keltirildi. Taom qoʻyilganda Abdurrahmon yigʻlab yubordi. Men unga: «Ey Abu Muhammad, sizni nima yigʻlatyapti?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ vafot etdilar, u zot ham, ahli baytlari ham arpa nonidan toʻymaganlar. Endi esa bizga (dunyo neʼmatlari) berildi; men buning oʻzimiz uchun yaxshiroq boʻlmasligidan qoʻrqaman», dedi.Навфал ибн Иёс ал-Ҳузалий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдурраҳмон ибн Авф (розияллоҳу анҳу) биз билан бирга ўтирадиган ҳамсуҳбатимиз эди, у жуда ҳам яхши ҳамсуҳбат эди. Бир куни у бизни (уйига) олиб борди. Уйига кириб ғусл қилди, сўнг чиқди. Бизга ичида нон ва гўшт бор бир лаган таом келтирилди. Таом қўйилганда Абдурраҳмон йиғлаб юборди. Мен унга: «Эй Абу Муҳаммад, сизни нима йиғлатяпти?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар, у зот ҳам, аҳли байтлари ҳам арпа нонидан тўймаганлар. Энди эса бизга (дунё неъматлари) берилди; мен бунинг ўзимиз учун яхшироқ бўлмаслигидан қўрқаман», деди.