حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، عَنِ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، قَالَ: لا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا فَهُوَ صَدَقَةٌ.
Fotima (alayhassalom) Abu Bakrning oldiga (kishi) yuborib, undan Alloh oʻz Rasuliga ﷺ ato qilgan (fayʼ) molidan Paygʻambar ﷺdan (qoladigan) merosini soʻradi — u Paygʻambar ﷺning Madinadagi va Fadakdagi sadaqasini, hamda Xaybar xumsidan (beshdan biridan) qolgan narsani talab qilar edi. Abu Bakr: «Albatta Rasululloh ﷺ: ‹Bizga (paygʻambarlarga) meros qolmaydi, biz qoldirgan narsa sadaqadir. Muhammadning oilasi mana shu moldan — yaʼni Allohning molidan — (faqat) yeydilar, ularning yeyishdan ortiqcha (olishlariga) haqlari yoʻq›, deganlar. Allohga qasamki, men Paygʻambar ﷺ zamonlarida boʻlgan holatidagi u zotning sadaqalaridan hech narsani oʻzgartirmayman va ularda Rasululloh ﷺ qanday amal qilgan boʻlsalar, shunday amal qilaman», dedi. Shunda Ali tashahhud aytib (Allohga hamd-sano aytib), soʻng: «Biz sening fazilatingni tanidik, ey Abu Bakr», dedi va ularning Rasululloh ﷺdan boʻlgan qarindoshligini va haqqini zikr qildi. Abu Bakr gapirib: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Rasululloh ﷺning qarindoshlari bilan aloqa (sila-rahm) qilishim menga oʻz qarindoshlarim bilan aloqa qilishimdan suyukliroqdir», dedi.Фотима (алайҳассалом) Абу Бакрнинг олдига (киши) юбориб, ундан Аллоҳ ўз Расулига ﷺ ато қилган (файъ) молидан Пайғамбар ﷺдан (қоладиган) меросини сўради — у Пайғамбар ﷺнинг Мадинадаги ва Фадакдаги садақасини, ҳамда Хайбар хумсидан (бешдан биридан) қолган нарсани талаб қилар эди. Абу Бакр: «Албатта Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бизга (пайғамбарларга) мерос қолмайди, биз қолдирган нарса садақадир. Муҳаммаднинг оиласи мана шу молдан — яъни Аллоҳнинг молидан — (фақат) ейдилар, уларнинг ейишдан ортиқча (олишларига) ҳақлари йўқ›, деганлар. Аллоҳга қасамки, мен Пайғамбар ﷺ замонларида бўлган ҳолатидаги у зотнинг садақаларидан ҳеч нарсани ўзгартирмайман ва уларда Расулуллоҳ ﷺ қандай амал қилган бўлсалар, шундай амал қиламан», деди. Шунда Али ташаҳҳуд айтиб (Аллоҳга ҳамд-сано айтиб), сўнг: «Биз сенинг фазилатингни танидик, эй Абу Бакр», деди ва уларнинг Расулуллоҳ ﷺдан бўлган қариндошлигини ва ҳаққини зикр қилди. Абу Бакр гапириб: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, Расулуллоҳ ﷺнинг қариндошлари билан алоқа (сила-раҳм) қилишим менга ўз қариндошларим билан алоқа қилишимдан суюклироқдир», деди.