حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ ، قَالَ : حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ ، عَنِ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي أَبُو رِمْثَةَ ، قَالَ : أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ ابْنٍ لِي ، فَقَالَ : " ابْنُكَ هَذَا ؟ " فَقُلْتُ : نَعَمْ , أَشْهَدُ بِهِ ، قَالَ : " لا يَجْنِي عَلَيْكَ ، وَلا تَجْنِي عَلَيْهِ " ، قَالَ : وَرَأَيْتُ الشَّيْبَ أَحْمَرَ ، قَالَ أَبُو عِيسَى : هَذَا أَحْسَنُ شَيْءٍ رُوِيَ فِي هَذَا الْبَابِ ، وَأَفْسَرُ لأَنَّ الرِّوَايَاتِ الصَّحِيحَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَبْلُغِ الشَّيْبَ . وَأَبُو رِمْثَةَ اسْمُهُ : رِفَاعَةُ بْنُ يَثْرِبِيٍّ التَّيْمِيُّ .
Abu Rimsa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻgʻlim bilan Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldim. U zot: «Bu oʻgʻlingmi?» dedilar. Men: «Ha, unga guvohlik beraman», dedim. U zot: «U senga jinoyat qilmaydi, sen ham unga jinoyat qilmaysan», dedilar. Men u zotning oq sochlarini qizgʻish rangda koʻrdim.Абу Римса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўғлим билан Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келдим. У зот: «Бу ўғлингми?» дедилар. Мен: «Ҳа, унга гувоҳлик бераман», дедим. У зот: «У сенга жиноят қилмайди, сен ҳам унга жиноят қилмайсан», дедилар. Мен у зотнинг оқ сочларини қизғиш рангда кўрдим.