حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ ، قَالَ : حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ ، عَنِ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي أَبُو رِمْثَةَ ، قَالَ : أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ ابْنٍ لِي ، فَقَالَ : " ابْنُكَ هَذَا ؟ " فَقُلْتُ : نَعَمْ , أَشْهَدُ بِهِ ، قَالَ : " لا يَجْنِي عَلَيْكَ ، وَلا تَجْنِي عَلَيْهِ " ، قَالَ : وَرَأَيْتُ الشَّيْبَ أَحْمَرَ ، قَالَ أَبُو عِيسَى : هَذَا أَحْسَنُ شَيْءٍ رُوِيَ فِي هَذَا الْبَابِ ، وَأَفْسَرُ لأَنَّ الرِّوَايَاتِ الصَّحِيحَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَبْلُغِ الشَّيْبَ . وَأَبُو رِمْثَةَ اسْمُهُ : رِفَاعَةُ بْنُ يَثْرِبِيٍّ التَّيْمِيُّ .

Abu Rimsa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻgʻlim bilan Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldim. U zot: «Bu oʻgʻlingmi?» dedilar. Men: «Ha, unga guvohlik beraman», dedim. U zot: «U senga jinoyat qilmaydi, sen ham unga jinoyat qilmaysan», dedilar. Men u zotning oq sochlarini qizgʻish rangda koʻrdim.Абу Римса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўғлим билан Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келдим. У зот: «Бу ўғлингми?» дедилар. Мен: «Ҳа, унга гувоҳлик бераман», дедим. У зот: «У сенга жиноят қилмайди, сен ҳам унга жиноят қилмайсан», дедилар. Мен у зотнинг оқ сочларини қизғиш рангда кўрдим.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالَ‏:‏ سُئِلَ أَبُو هُرَيْرَةَ‏:‏ هَلْ خَضَبَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏؟‏ قَالَ‏:‏ نَعَمْ‏.‏ قال أبو عيسى: وروى أبو عوانة هذا الحديث عن عثمان بن عبد الله بن موهب فقال عن أم سلمة

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ibn Abu Ammor aytadi: Men Jobir ibn Abdullohga: «Sirtlon ovmi?», dedim. U: «Ha», dedi. «Uni yeyiladimi?», dedim. U: «Ha», dedi. «Buni Rasululloh ﷺ aytganmilar?», dedim. U: «Ha», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ali ibn al-Madiniy aytdi: Yahyo ibn Said aytdiki, Jarir ibn Hozim bu hadisni Jobirdan, u Umardan (deb) rivoyat qildi. Ibn Jurayjning hadisi esa sahihroqdir. Bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Ilm ahlidan baʼzilari muhrim kishi sirtlonni (ovlab) tutsa, unga jazo (kafforat) lozim, deb shu hadis bilan amal qilganlar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ибн Абу Аммор айтади: Мен Жобир ибн Абдуллоҳга: «Сиртлон овми?», дедим. У: «Ҳа», деди. «Уни ейиладими?», дедим. У: «Ҳа», деди. «Буни Расулуллоҳ ﷺ айтганмилар?», дедим. У: «Ҳа», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Али ибн ал-Мадиний айтди: Яҳё ибн Саид айтдики, Жарир ибн Ҳозим бу ҳадисни Жобирдан, у Умардан (деб) ривоят қилди. Ибн Журайжнинг ҳадиси эса саҳиҳроқдир. Бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Илм аҳлидан баъзилари муҳрим киши сиртлонни (овлаб) тутса, унга жазо (каффорат) лозим, деб шу ҳадис билан амал қилганлар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ‏:‏ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ زُرَارَةَ، عَنْ أَبِي جَنَابٍ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنِ الْجَهْدَمَةِ، امْرَأَةِ بِشْرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ، قَالَتْ‏:‏ أَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ يَنْفُضُ رَأْسَهُ وَقَدِ اغْتَسَلَ، وَبِرَأْسِهِ رَدْعٌ مِنْ حِنَّاءٍ أَوْ قَالَ‏:‏ رَدْغٌ شَكَّ فِي هَذَا الشَّيْخُ‏.‏

al-Jahdama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni gʻusl qilib, boshlarini silkitgan holda uylaridan chiqib kelayotganlarini koʻrdim; boshlarida xina izi bor edi. Yoki u «zaʼfaron» dedi — shayx bunda shubhalandi.ал-Жаҳдама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни ғусл қилиб, бошларини силкитган ҳолда уйларидан чиқиб келаётганларини кўрдим; бошларида хина изи бор эди. Ёки у «заъфарон» деди — шайх бунда шубҳаланди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ‏:‏ رَأَيْتُ شَعَرَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم مَخْضُوبًا‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ sahobalaridan bir toifa bilan ikki rakaat oʻqib, soʻng salom berdilar, soʻng boshqalari bilan ham ikki rakaat oʻqib, soʻng salom berdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан бир тоифа билан икки ракаат ўқиб, сўнг салом бердилар, сўнг бошқалари билан ҳам икки ракаат ўқиб, сўнг салом бердилар.

قَالَ حَمَّادٌ : وَأَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ قَالَ : رَأَيْتُ شَعْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ مَخْضُوبًا

Abdulloh ibn Muhammad ibn Aqil (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning boʻyalgan sochlarini Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzurlarida koʻrdim.Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ибн Ақил (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг бўялган сочларини Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурларида кўрдим.