حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ: أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ زُرَارَةَ، عَنْ أَبِي جَنَابٍ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنِ الْجَهْدَمَةِ، امْرَأَةِ بِشْرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ، قَالَتْ: أَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ يَنْفُضُ رَأْسَهُ وَقَدِ اغْتَسَلَ، وَبِرَأْسِهِ رَدْعٌ مِنْ حِنَّاءٍ أَوْ قَالَ: رَدْغٌ شَكَّ فِي هَذَا الشَّيْخُ.
al-Jahdama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni gʻusl qilib, boshlarini silkitgan holda uylaridan chiqib kelayotganlarini koʻrdim; boshlarida xina izi bor edi. Yoki u «zaʼfaron» dedi — shayx bunda shubhalandi.ал-Жаҳдама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни ғусл қилиб, бошларини силкитган ҳолда уйларидан чиқиб келаётганларини кўрдим; бошларида хина изи бор эди. Ёки у «заъфарон» деди — шайх бунда шубҳаланди.