حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ‏:‏ قُلْتُ لأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ‏:‏ هَلْ خَضَبَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏؟‏ قَالَ‏:‏ لَمْ يَبْلُغْ ذَلِكَ، إِنَّمَا كَانَ شَيْبًا فِي صُدْغَيْهِ وَلَكِنْ أَبُو بَكْرٍ، خَضَبَ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ‏.‏

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, undan: «Rasululloh ﷺ sochlarini boʻyaganmilar?» deb soʻralganda, u: «Bunga hojat qolmagan edi, faqat ikki chakkalarida ozgina oq soch bor edi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, ундан: «Расулуллоҳ ﷺ сочларини бўяганмилар?» деб сўралганда, у: «Бунга ҳожат қолмаган эди, фақат икки чаккаларида озгина оқ соч бор эди», деди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَيَحْيَى بْنُ مُوسَى، قَالا‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ‏:‏ مَا عَدَدْتُ فِي رَأْسِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم وَلِحْيَتِهِ، إِلا أَرْبَعَ عَشْرَةَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ‏.‏

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Behayolik biror narsada boʻlsa, albatta uni aybdor (xunuk) qiladi; hayo biror narsada boʻlsa, albatta uni bezaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, uni faqat Abdurrazzoqning hadisidan bilamiz.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Беҳаёлик бирор нарсада бўлса, албатта уни айбдор (хунук) қилади; ҳаё бирор нарсада бўлса, албатта уни безайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни фақат Абдурраззоқнинг ҳадисидан биламиз.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، وَقَدْ سُئِلَ عَنْ شَيْبِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم، فَقَالَ‏:‏ كَانَ إِذَا دَهَنَ رَأْسَهُ لَمْ يُرَ مِنْهُ شَيْبٌ، وَإِذَا لَمْ يَدْهِنْ رُئِيَ مِنْهُ شَيْءٌ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan Nabiy ﷺ ning oqargan sochlari (chol boʻlganliklari) haqida soʻralgan edi, u shunday dedi: «(U zot) boshlariga yogʻ surtganlarida (qariligidan) hech narsa koʻrinmas, yogʻ surtmaganlarida esa undan (oqargan soch) koʻrinar edi».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ундан Набий ﷺ нинг оқарган сочлари (чол бўлганликлари) ҳақида сўралган эди, у шундай деди: «(У зот) бошларига ёғ суртганларида (қарилигидан) ҳеч нарса кўринмас, ёғ суртмаганларида эса ундан (оқарган соч) кўринар эди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْوَلِيدِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ‏:‏ إِنَّمَا كَانَ شَيْبُ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم نَحْوًا مِنْ عِشْرِينَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Xattob: «Yo Rasululloh, men johiliyat davrida — Masjidul-Haromda bir kecha eʼtikof qilishga — nazr qilgan edim», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Nazringni bajar», — dedilar. Bas, u bir kecha eʼtikof qildi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн Хаттоб: «Ё Расулуллоҳ, мен жоҳилият даврида — Масжидул-Ҳаромда бир кеча эътикоф қилишга — назр қилган эдим», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Назрингни бажар», — дедилар. Бас, у бир кеча эътикоф қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاءِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ‏:‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، قَدْ شِبْتَ، قَالَ‏:‏ شَيَّبَتْنِي هُودٌ، وَالْوَاقِعَةُ، وَالْمُرْسَلاتُ، وَعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ، وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Yo Rasululloh, qaribsiz (sochlaringiz oqaribdi)», dedi. Shunda u zot ﷺ: «Meni Hud, Voqia, Mursalot suralari, {Amma yatasaalun} (Naba 1) va {Iza-sh-shamsu kuwwirat} (Takvir 1) qaritdi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абу Бакр (розияллоҳу анҳу): «Ё Расулуллоҳ, қарибсиз (сочларингиз оқарибди)», деди. Шунда у зот ﷺ: «Мени Ҳуд, Воқиа, Мурсалот суралари, {Амма ятасаалун} (Наба 1) ва {Иза-ш-шамсу куwwират} (Таквир 1) қаритди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ‏:‏ قَالُوا‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، نَرَاكَ قَدْ شِبْتَ، قَالَ‏:‏ قَدْ شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar: «Yo Rasululloh, sizni qaribsiz (sochingiz oqaribdi) deb koʻrmoqdamiz», deyishdi. U zot ﷺ: «Meni Hud va uning oʻxshash (opa-singil) suralari qaritdi», dedilar.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, сизни қарибсиз (сочингиз оқарибди) деб кўрмоқдамиз», дейишди. У зот ﷺ: «Мени Ҳуд ва унинг ўхшаш (опа-сингил) суралари қаритди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ الْعِجْلِيِّ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ التَّيْمِيِّ، تَيْمِ الرَّبَابِ، قَالَ‏:‏ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، وَمَعِي ابْنٌ لِي، قَالَ‏:‏ فَأَرَيْتُهُ، فَقُلْتُ لَمَّا رَأَيْتُهُ‏:‏ هَذَا نَبِيُّ اللهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَخْضَرَانِ، وَلَهُ شَعَرٌ قَدْ عَلاهُ الشَّيْبُ، وَشَيْبُهُ أَحْمَرُ‏.‏

Uqba ibn Amr Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men u (Uqba) bilan Huzayfa ibn al-Yamonning oldiga bordim. Uqba unga: «Dajjol haqida Rasululloh ﷺ dan eshitganingni menga aytib ber», dedi. (Huzayfa) dedi: «Albatta Dajjol chiqadi va u bilan birga suv va oʻt boʻladi. Odamlar suv deb koʻradigan narsa — kuydiruvchi oʻt, odamlar oʻt deb koʻradigan narsa esa — sovuq, shirin suvdir. Bas, sizlardan kim shunga yetishsa, oʻt deb koʻrgan narsaga (joyga) tushsin; chunki u shirin, yoqimli suvdir». Uqba: «Men ham buni eshitganman, Huzayfani tasdiqlab», dedi.Уқба ибн Амр Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен у (Уқба) билан Ҳузайфа ибн ал-Ямоннинг олдига бордим. Уқба унга: «Дажжол ҳақида Расулуллоҳ ﷺ дан эшитганингни менга айтиб бер», деди. (Ҳузайфа) деди: «Албатта Дажжол чиқади ва у билан бирга сув ва ўт бўлади. Одамлар сув деб кўрадиган нарса — куйдирувчи ўт, одамлар ўт деб кўрадиган нарса эса — совуқ, ширин сувдир. Бас, сизлардан ким шунга етишса, ўт деб кўрган нарсага (жойга) тушсин; чунки у ширин, ёқимли сувдир». Уқба: «Мен ҳам буни эшитганман, Ҳузайфани тасдиқлаб», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ‏:‏ قِيلَ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ‏:‏ أَكَانَ فِي رَأْسِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم شَيْبٌ‏؟‏ قَالَ‏:‏ لَمْ يَكُنْ فِي رَأْسِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، شَيْبٌ إِلا شَعَرَاتٌ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ، إِذَا ادَّهَنَ وَارَاهُنَّ الدُّهْنُ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Rasululloh ﷺ ning boshlarida oq soch bormidi?» deb soʻralganda, u: «Rasululloh ﷺ ning boshlarida sochlari ajragan joyidagi bir necha tukdan boshqa oq soch yoʻq edi; moy surtganlarida moy ularni yashirardi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан: «Расулуллоҳ ﷺ нинг бошларида оқ соч бормиди?» деб сўралганда, у: «Расулуллоҳ ﷺ нинг бошларида сочлари ажраган жойидаги бир неча тукдан бошқа оқ соч йўқ эди; мой суртганларида мой уларни яширарди», деди.