قَالَ إِسْحَاقُ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، وَشَهِدَ النَّبِيَّ ﷺ وَالْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ: هَلْ عَلَيْنَا جُنَاحٌ فِي كَذَا؟ هَلْ عَلَيْنَا جُنَاحٌ فِي كَذَا؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «عِبَادَ اللَّهِ، رَفَعَ اللَّهُ الْحَرَجَ، إِلَّا امْرَأً اقْتَرَضَ مِنْ عِرْضِ أَخِيهِ شَيْئًا، فَذَلِكَ الَّذِي حَرِجَ وَهَلَكَ». فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَنَتَدَاوَى؟ قَالَ: «تَدَاوَوْا؛ فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يُنْزِلْ دَاءً إِلَّا أَنْزَلَ لَهُ دَوَاءً، إِلَّا الْمَوْتَ». قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَمَا أَفْضَلُ مَا أُعْطِيَ الْعَبْدُ؟ فَقَالَ: «خُلُقٌ حَسَنٌ».
Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ning huzurlarida hozir boʻlgan edi, aʼrobiylar u zotdan: «Bizga falon narsada gunoh bormi? Bizga falon narsada gunoh bormi?» deb soʻrashardi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Allohning bandalari, Alloh (sizlardan) qiyinchilikni koʻtardi. Faqat birodarining obroʻsidan biror narsani (nohaq) olgan kishigina — ana oʻsha qiyinchilikka tushdi va halok boʻldi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, davolanaylikmi?» dedilar. U zot: «Davolaninglar; chunki Alloh oʻlimdan boshqa hech bir dardni tushirmadiki, unga davo tushirmagan boʻlsin», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, bandaga berilgan eng afzal narsa nima?» dedilar. U zot: «Goʻzal axloq», dedilar.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ нинг ҳузурларида ҳозир бўлган эди, аъробийлар у зотдан: «Бизга фалон нарсада гуноҳ борми? Бизга фалон нарсада гуноҳ борми?» деб сўрашарди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Аллоҳнинг бандалари, Аллоҳ (сизлардан) қийинчиликни кўтарди. Фақат биродарининг обрўсидан бирор нарсани (ноҳақ) олган кишигина — ана ўша қийинчиликка тушди ва ҳалок бўлди», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, даволанайликми?» дедилар. У зот: «Даволанинглар; чунки Аллоҳ ўлимдан бошқа ҳеч бир дардни туширмадики, унга даво туширмаган бўлсин», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, бандага берилган энг афзал нарса нима?» дедилар. У зот: «Гўзал ахлоқ», дедилар.