قَالَ إِسْحَاقُ: أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ بْنِ لَاحِقٍ، أَنْبَأَنَا خَالِدُ بْنُ ذَكْوَانَ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، قَالَتْ:
«كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ، فَنَسْقِيهِمُ الْمَاءَ، وَنَخْدُمُهُمْ، وَنَرُدُّ الْقَتْلَى وَالْجَرْحَى إِلَى الْمَدِينَةِ».
Rubayyiʼ binti Muavviz ibn Afro (roziyallohu anho) aytdi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga gʻazotga chiqar edik; ularga suv berar, xizmatlarini qilar va oʻldirilganlar bilan yaradorlarni Madinaga qaytarar edik».Рубаййиъ бинти Муаввиз ибн Афро (розияллоҳу анҳо) айтди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ғазотга чиқар эдик; уларга сув берар, хизматларини қилар ва ўлдирилганлар билан ярадорларни Мадинага қайтарар эдик».
Roviy:Ровий: Rubayyiʼ binti Muavvizقَالَ إِسْحَاقُ: أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، أَنْبَأَنَا خَالِدُ بْنُ ذَكْوَانَ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، قَالَتْ:
أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ غَدَاةَ عَاشُورَاءَ إِلَى قُرَى الْأَنْصَارِ، فَقَالَ:
«مَنْ كَانَ مِنْكُمْ أَصْبَحَ صَائِمًا فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ، وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ أَصْبَحَ مُفْطِرًا فَلْيَصُمْ مَا بَقِيَ مِنْ يَوْمِهِ».
Rubayyiʼ binti Muavviz ibn Afro (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ Oshuro kuni ertalab ansorlarning qishloqlariga (odam) yuborib: «Sizlardan kim roʻzador holda tongga chiqqan boʻlsa, roʻzasini tugatsin; kim roʻzasiz tongga chiqqan boʻlsa, kunining qolgan qismini roʻza tutsin», dedilar.Рубаййиъ бинти Муаввиз ибн Афро (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Ошуро куни эрталаб ансорларнинг қишлоқларига (одам) юбориб: «Сизлардан ким рўзадор ҳолда тонгга чиққан бўлса, рўзасини тугатсин; ким рўзасиз тонгга чиққан бўлса, кунининг қолган қисмини рўза тутсин», дедилар.
Roviy:Ровий: Rubayyiʼ binti Muavvizقَالَ إِسْحَاقُ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، وَشَهِدَ النَّبِيَّ ﷺ وَالْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ: هَلْ عَلَيْنَا جُنَاحٌ فِي كَذَا؟ هَلْ عَلَيْنَا جُنَاحٌ فِي كَذَا؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ:
«عِبَادَ اللَّهِ، رَفَعَ اللَّهُ الْحَرَجَ، إِلَّا امْرَأً اقْتَرَضَ مِنْ عِرْضِ أَخِيهِ شَيْئًا، فَذَلِكَ الَّذِي حَرِجَ وَهَلَكَ».
فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَنَتَدَاوَى؟ قَالَ:
«تَدَاوَوْا؛ فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يُنْزِلْ دَاءً إِلَّا أَنْزَلَ لَهُ دَوَاءً، إِلَّا الْمَوْتَ».
قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَمَا أَفْضَلُ مَا أُعْطِيَ الْعَبْدُ؟ فَقَالَ:
«خُلُقٌ حَسَنٌ».
Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ning huzurlarida hozir boʻlgan edi, aʼrobiylar u zotdan: «Bizga falon narsada gunoh bormi? Bizga falon narsada gunoh bormi?» deb soʻrashardi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Allohning bandalari, Alloh (sizlardan) qiyinchilikni koʻtardi. Faqat birodarining obroʻsidan biror narsani (nohaq) olgan kishigina — ana oʻsha qiyinchilikka tushdi va halok boʻldi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, davolanaylikmi?» dedilar. U zot: «Davolaninglar; chunki Alloh oʻlimdan boshqa hech bir dardni tushirmadiki, unga davo tushirmagan boʻlsin», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, bandaga berilgan eng afzal narsa nima?» dedilar. U zot: «Goʻzal axloq», dedilar.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ нинг ҳузурларида ҳозир бўлган эди, аъробийлар у зотдан: «Бизга фалон нарсада гуноҳ борми? Бизга фалон нарсада гуноҳ борми?» деб сўрашарди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Аллоҳнинг бандалари, Аллоҳ (сизлардан) қийинчиликни кўтарди. Фақат биродарининг обрўсидан бирор нарсани (ноҳақ) олган кишигина — ана ўша қийинчиликка тушди ва ҳалок бўлди», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, даволанайликми?» дедилар. У зот: «Даволанинглар; чунки Аллоҳ ўлимдан бошқа ҳеч бир дардни туширмадики, унга даво туширмаган бўлсин», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, бандага берилган энг афзал нарса нима?» дедилар. У зот: «Гўзал ахлоқ», дедилар.
Roviy:Ровий: Usoma ibn Sharikقَالَ إِسْحَاقُ: أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، أَنْبَأَنَا مَعْرُوفٌ الْمَكِّيُّ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الطُّفَيْلِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ:
«رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ، وَأَنَا غُلَامٌ، يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عَلَى بَعِيرٍ، وَيَسْتَلِمُ الْحَجَرَ بِمِحْجَنِهِ».
Abut-Tufayl (roziyallohu anhu) aytdi: «Men bola edim, Rasululloh ﷺni tuya ustida Baytni tavof qilib, egri hassalari bilan Hajarni istilom qilayotganlarini koʻrdim».Абут-Туфайл (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен бола эдим, Расулуллоҳ ﷺни туя устида Байтни тавоф қилиб, эгри ҳассалари билан Ҳажарни истилом қилаётганларини кўрдим».
Roviy:Ровий: Abut-Tufaylقَالَ إِسْحَاقُ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ:
«لَمْ يَكُنِ الثُّومُ بِأَرْضِنَا، بَلْ كَانَ الْبَصَلُ وَالْكُرَّاثُ، فَنُهِينَا عَنْهُ».
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: «Bizning yurtimizda sarimsoq yoʻq edi, balki piyoz va porey bor edi; biz undan qaytarildik».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Бизнинг юртимизда саримсоқ йўқ эди, балки пиёз ва порей бор эди; биз ундан қайтарилдик».
Roviy:Ровий: Jobir ibn Abdulloh