حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْهَرَمِ وَالْبُخْلِ، وَالْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ». وَقَدْ ذَكَرَ فِيهِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتَ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday der edilar: «Allohim, men ojizlikdan, dangasalikdan, keksalikdan, baxillikdan va qoʻrqoqlikdan Senga panoh keltiraman, qabr azobidan hamda hayot va mamotning fitnasidan Senga panoh keltiraman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дер эдилар: «Аллоҳим, мен ожизликдан, дангасаликдан, кексаликдан, бахилликдан ва қўрқоқликдан Сенга паноҳ келтираман, қабр азобидан ҳамда ҳаёт ва мамотнинг фитнасидан Сенга паноҳ келтираман».