حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا تَدْخُلُوا عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ عُذِّبُوا إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ، فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا بَاكِينَ، فَلَا تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ، فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ.»
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Azobga uchragan mana bu qavmning (maskaniga) yigʻlagan holdagina kiringlar. Agar yigʻlamasangiz, ularning oldiga kirmanglar; chunki men ularga yetgan narsa sizlarga ham yetishidan qoʻrqaman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Азобга учраган мана бу қавмнинг (масканига) йиғлаган ҳолдагина киринглар. Агар йиғламасангиз, уларнинг олдига кирманглар; чунки мен уларга етган нарса сизларга ҳам етишидан қўрқаман».