حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ: كُنَّا غِلْمَانًا جُلُوسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَمْ نَكُنْ نُحْسِنُ نَسْأَلُهُ، فَقُلْتُ: أَشَيْخًا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: «كَانَ فِي عَنْفَقَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ
Hariz ibn Usmon aytdi: Biz — yosh bolalar — Paygʻambar ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busrning huzurida oʻtirar edik, undan qanday soʻrashni ham bilmas edik. Men: «Paygʻambar ﷺ keksa kishi edilarmi?» dedim. U: «U zotning anfaqalarida (pastki lab ostidagi soqollarida) bir necha oq tuk bor edi», dedi.Ҳариз ибн Усмон айтди: Биз — ёш болалар — Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Бусрнинг ҳузурида ўтирар эдик, ундан қандай сўрашни ҳам билмас эдик. Мен: «Пайғамбар ﷺ кекса киши эдиларми?» дедим. У: «У зотнинг анфақаларида (пастки лаб остидаги соқолларида) бир неча оқ тук бор эди», деди.