حَدَّثَنِيَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ: سَمِعَ ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، أُمَيْمَةَ بِنْتَ رُقَيْقَةَ، تَقُولُ: بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ، فَلَقَّنَنَا: «فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ وَأَطَقْتُنَّ». قُلْتُ: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَرْحَمُ بِنَا مِنْ أَنْفُسِنَا. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، بَايِعْنَا. قَالَ: «إِنِّي لَا أُصَافِحُ النِّسَاءَ، إِنَّمَا قَوْلِي لِامْرَأَةٍ، قَوْلِي لِمِائَةِ امْرَأَةٍ
Umayma bint Ruqayqa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men bir necha ayollar bilan birga Rasululloh ﷺga bayʼat qildim. U zot bizga: «Qoʻlingizdan kelganicha va kuchingiz yetganicha», deb talqin qildilar. Men: «Alloh va Uning Rasuli bizga oʻzimizdan koʻra rahmliroqdirlar», dedim. Soʻng: «Ey Allohning Rasuli, bizdan bayʼat oling», dedim. U zot: «Men ayollar bilan qoʻl berib koʻrishmayman; mening bitta ayolga aytgan soʻzim yuzta ayolga aytgan soʻzimdek», dedilar.Умайма бинт Руқайқа (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен бир неча аёллар билан бирга Расулуллоҳ ﷺга байъат қилдим. У зот бизга: «Қўлингиздан келганича ва кучингиз етганича», деб талқин қилдилар. Мен: «Аллоҳ ва Унинг Расули бизга ўзимиздан кўра раҳмлироқдирлар», дедим. Сўнг: «Эй Аллоҳнинг Расули, биздан байъат олинг», дедим. У зот: «Мен аёллар билан қўл бериб кўришмайман; менинг битта аёлга айтган сўзим юзта аёлга айтган сўзимдек», дедилар.