Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilariga zimmasida qarzi boʻlgan vafot etgan kishi olib kelinsa: «U qarzini uzishga biror narsa qoldirganmi?» deb soʻrardilar. Agar u (qarzini) uzadigan narsa qoldirgani aytilsa, unga namoz oʻqirdilar, aks holda musulmonlarga: «Oʻrtogʻingizga oʻzingiz namoz oʻqing», derdilar. Alloh u zotga fath-zafarlar ato etgach, u zot turib: «Men moʻminlarga oʻzlaridan koʻra haqliroqman. Bas, musulmonlardan kim vafot etib, qarz qoldirsa, uni uzish menga (yuklatilgan)dir; kim mol qoldirsa, u uning vorislariga (tegishli)dir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir. Uni Yahyo ibn Bukayr va boshqa bir necha kishi Lays ibn Saʼddan Abdulloh ibn Solihning hadisiga oʻxshash rivoyat qilganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига зиммасида қарзи бўлган вафот этган киши олиб келинса: «У қарзини узишга бирор нарса қолдирганми?» деб сўрардилар. Агар у (қарзини) узадиган нарса қолдиргани айтилса, унга намоз ўқирдилар, акс ҳолда мусулмонларга: «Ўртоғингизга ўзингиз намоз ўқинг», дердилар. Аллоҳ у зотга фатҳ-зафарлар ато этгач, у зот туриб: «Мен мўминларга ўзларидан кўра ҳақлироқман. Бас, мусулмонлардан ким вафот этиб, қарз қолдирса, уни узиш менга (юклатилган)дир; ким мол қолдирса, у унинг ворисларига (тегишли)дир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Уни Яҳё ибн Букайр ва бошқа бир неча киши Лайс ибн Саъддан Абдуллоҳ ибн Солиҳнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилганлар.