حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا حَضَرْتُمُ الْمَرِيضَ أَوِ الْمَيِّتَ فَقُولُوا خَيْرًا فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ " . قَالَتْ فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سَلَمَةَ مَاتَ . قَالَ " فَقُولِي اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَلَهُ وَأَعْقِبْنِي مِنْهُ عُقْبَى حَسَنَةً " . قَالَتْ فَقُلْتُ فَأَعْقَبَنِي اللَّهُ مِنْهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى شَقِيقٌ هُوَ ابْنُ سَلَمَةَ أَبُو وَائِلٍ الأَسَدِيُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُمِّ سَلَمَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ كَانَ يُسْتَحَبُّ أَنْ يُلَقَّنَ الْمَرِيضُ عِنْدَ الْمَوْتِ قَوْلَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا قَالَ ذَلِكَ مَرَّةً فَمَا لَمْ يَتَكَلَّمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَلاَ يَنْبَغِي أَنْ يُلَقَّنَ وَلاَ يُكْثَرَ عَلَيْهِ فِي هَذَا . وَرُوِيَ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ جَعَلَ رَجُلٌ يُلَقِّنُهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَكْثَرَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا قُلْتُ مَرَّةً فَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مَا لَمْ أَتَكَلَّمْ بِكَلاَمٍ . وَإِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّمَا أَرَادَ مَا رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ آخِرُ قَوْلِهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ " .
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ bizga: ‹Kasal yoki mayyit huzurida boʻlsangiz, yaxshi (soʻz) ayting, chunki farishtalar siz aytgan narsaga omin deydilar›, dedilar», dedi. U yana aytdi: «Abu Salama vafot etganida Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib: ‹Ey Allohning Rasuli, Abu Salama vafot etdi›, dedim. U zot: ‹Bunday degin: ‹Allohim, menga va unga magʻfirat qil va undan menga yaxshi oqibat ato et›, dedilar. Men shuni aytdim. Alloh menga undan koʻra yaxshiroq zotni — Rasululloh ﷺni oqibat qilib berdi», dedi. Abu Iso aytdi: Ummu Salama hadisi hasan sahih hadisdir. Kasalga oʻlim oldida ‹Lo ilaha illalloh› soʻzini talqin qilish maʼqul koʻrilar edi. Baʼzi ilm ahli aytadiki: U buni bir marta aytsa, soʻngra boshqa soʻz gapirmagunicha, unga (qayta) talqin qilinmaydi va bu borada unga koʻp takrorlanmaydi.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ бизга: ‹Касал ёки маййит ҳузурида бўлсангиз, яхши (сўз) айтинг, чунки фаришталар сиз айтган нарсага омин дейдилар›, дедилар», деди. У яна айтди: «Абу Салама вафот этганида Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келиб: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, Абу Салама вафот этди›, дедим. У зот: ‹Бундай дегин: ‹Аллоҳим, менга ва унга мағфират қил ва ундан менга яхши оқибат ато эт›, дедилар. Мен шуни айтдим. Аллоҳ менга ундан кўра яхшироқ зотни — Расулуллоҳ ﷺни оқибат қилиб берди», деди. Абу Исо айтди: Умму Салама ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Касалга ўлим олдида ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› сўзини талқин қилиш маъқул кўрилар эди. Баъзи илм аҳли айтадики: У буни бир марта айтса, сўнгра бошқа сўз гапирмагунича, унга (қайта) талқин қилинмайди ва бу борада унга кўп такрорланмайди.