حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنْبَأَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ تَحْتِي امْرَأَةٌ أُحِبُّهَا وَكَانَ أَبِي يَكْرَهُهَا فَأَمَرَنِي أَبِي أَنْ أُطَلِّقَهَا فَأَبَيْتُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ طَلِّقِ امْرَأَتَكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U: «Nikohimda men sevadigan bir ayol bor edi, lekin otam uni yoqtirmas edi. Otam menga uni taloq qilishni buyurdi, men esa bosh tortdim. Buni Paygʻambar ﷺga aytsam, u zot: ‹Ey Abdulloh ibn Umar, xotiningni taloq qil›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Biz uni faqat Ibn Abu Zibning hadisidan bilamiz.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У: «Никоҳимда мен севадиган бир аёл бор эди, лекин отам уни ёқтирмас эди. Отам менга уни талоқ қилишни буюрди, мен эса бош тортдим. Буни Пайғамбар ﷺга айтсам, у зот: ‹Эй Абдуллоҳ ибн Умар, хотинингни талоқ қил›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Биз уни фақат Ибн Абу Зибнинг ҳадисидан биламиз.