حَدَّثَنَا بِذَلِكَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبِكَ جُنُونٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْرًا وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْمُعْتَرِفَ بِالزِّنَا إِذَا أَقَرَّ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أُقِيمَ عَلَيْهِ الْحَدُّ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَقَرَّ عَلَى نَفْسِهِ مَرَّةً أُقِيمَ عَلَيْهِ الْحَدُّ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ . وَحُجَّةُ مَنْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي زَنَى بِامْرَأَةِ هَذَا الْحَدِيثَ بِطُولِهِ وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا " . وَلَمْ يَقُلْ فَإِنِ اعْتَرَفَتْ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Aslam (qabilasi)dan bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, zino qilganini iqror qildi. (U zot) undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u (yana) iqror qildi, (u zot yana) undan yuz oʻgirdilar, toki u oʻziga qarshi toʻrt marta guvohlik berdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Senda jinnilik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. (U zot): «Uylanganmisan?» dedilar. U: «Ha», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda (u zot) uning (toshboʻron qilinishiga) buyurdilar va u namozgohda toshboʻron qilindi. Toshlar unga ozor bergach, u qochdi, biroq quvib yetildi va toshboʻron qilinib, oʻlguncha (urilaverdi). Soʻng Rasululloh ﷺ u haqida yaxshi (soʻz) aytdilar, ammo unga (janoza) namozini oʻqimadilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Baʼzi ilm ahli huzurida amal shu hadisga binoan boʻlib, zinoni iqror qilgan kishi oʻziga qarshi toʻrt marta iqror qilsa, unga had joriy qilinadi. Bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Baʼzi ilm ahli esa: «Agar u oʻziga qarshi bir marta iqror qilsa, unga had joriy qilinadi», deyishgan, bu Molik ibn Anas va Shofeiyning soʻzidir. Bu soʻzni aytganlarning dalili Abu Hurayra va Zayd ibn Xolidning hadisidir: Ikki kishi Rasululloh ﷺga (daʼvolashib) keldilar, ulardan biri: «Yo Rasululloh, mening oʻgʻlim bu kishining ayoli bilan zino qildi», dedi — ushbu hadis toʻliq holicha — va Nabiy ﷺ: «Ey Unays, ertaga bu kishining ayolining oldiga bor, agar u iqror qilsa, uni toshboʻron qil», dedilar. (U zot) «agar u toʻrt marta iqror qilsa», demadilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аслам (қабиласи)дан бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, зино қилганини иқрор қилди. (У зот) ундан юз ўгирдилар. Сўнг у (яна) иқрор қилди, (у зот яна) ундан юз ўгирдилар, токи у ўзига қарши тўрт марта гувоҳлик берди. Шунда Набий ﷺ: «Сенда жиннилик борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. (У зот): «Уйланганмисан?» дедилар. У: «Ҳа», деди. (Ровий) айтди: Шунда (у зот) унинг (тошбўрон қилинишига) буюрдилар ва у намозгоҳда тошбўрон қилинди. Тошлар унга озор бергач, у қочди, бироқ қувиб етилди ва тошбўрон қилиниб, ўлгунча (урилаверди). Сўнг Расулуллоҳ ﷺ у ҳақида яхши (сўз) айтдилар, аммо унга (жаноза) намозини ўқимадилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Баъзи илм аҳли ҳузурида амал шу ҳадисга биноан бўлиб, зинони иқрор қилган киши ўзига қарши тўрт марта иқрор қилса, унга ҳад жорий қилинади. Бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзи илм аҳли эса: «Агар у ўзига қарши бир марта иқрор қилса, унга ҳад жорий қилинади», дейишган, бу Молик ибн Анас ва Шофеийнинг сўзидир. Бу сўзни айтганларнинг далили Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холиднинг ҳадисидир: Икки киши Расулуллоҳ ﷺга (даъволашиб) келдилар, улардан бири: «Ё Расулуллоҳ, менинг ўғлим бу кишининг аёли билан зино қилди», деди — ушбу ҳадис тўлиқ ҳолича — ва Набий ﷺ: «Эй Унайс, эртага бу кишининг аёлининг олдига бор, агар у иқрор қилса, уни тошбўрон қил», дедилар. (У зот) «агар у тўрт марта иқрор қилса», демадилар.