حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ، عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ، . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ يَرَوْنَ هَذَا جَائِزًا فِي الْمَكْتُوبَةِ وَالتَّطَوُّعِ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ كَامِلٍ أَبِي الْعَلاَءِ مُرْسَلاً .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Komil Abul-Aladan shunga oʻxshashi (rivoyat qilingan). Abu Iso aytdi: Bu gʻarib hadisdir. Alidan ham shunday rivoyat qilingan. Shofiʼiy, Ahmad va Isʼhoq ham shuni aytadilar va buni farz hamda nafl (namoz)da joiz deb biladilar. Baʼzilari bu hadisni Komil Abul-Aladan mursal (tarzda) rivoyat qilganlar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Комил Абул-Аладан шунга ўхшаши (ривоят қилинган). Абу Исо айтди: Бу ғариб ҳадисдир. Алидан ҳам шундай ривоят қилинган. Шофиъий, Аҳмад ва Исъҳоқ ҳам шуни айтадилар ва буни фарз ҳамда нафл (намоз)да жоиз деб биладилар. Баъзилари бу ҳадисни Комил Абул-Аладан мурсал (тарзда) ривоят қилганлар.