Abul-Lahmning mavlosi Umayr (roziyallohu anhu) aytadi: Men xojalarim bilan Xaybarda hozir boʻldim. Ular men haqimda Rasululloh ﷺ bilan gaplashib, men qul ekanligimni bildirdilar. U aytdi: «Shunda u zot men haqimda buyurdilar, menga qilich osib qoʻyildi, men esa uni (yer bilan) sudrab yurardim. Soʻng u zot menga roʻzgʻor anjomlaridan biror narsa berishni buyurdilar. Men u zotga jinni (kasallar)ni davolaydigan duo-afsunimni koʻrsatdim, u zot menga uning bir qismini tashlab, bir qismini saqlab qolishni buyurdilar.» Bu bobda Ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan sahihdir. Baʼzi ilm ahlining amali shu (rivoyatga) muvofiq boʻlib, qulga ulush ajratilmaydi, balki unga (gʻanimatdan) biror narsa beriladi. Bu Savriy, Shofiʼiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir.Абул-Лаҳмнинг мавлоси Умайр (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен хожаларим билан Хайбарда ҳозир бўлдим. Улар мен ҳақимда Расулуллоҳ ﷺ билан гаплашиб, мен қул эканлигимни билдирдилар. У айтди: «Шунда у зот мен ҳақимда буюрдилар, менга қилич осиб қўйилди, мен эса уни (ер билан) судраб юрардим. Сўнг у зот менга рўзғор анжомларидан бирор нарса беришни буюрдилар. Мен у зотга жинни (касаллар)ни даволайдиган дуо-афсунимни кўрсатдим, у зот менга унинг бир қисмини ташлаб, бир қисмини сақлаб қолишни буюрдилар.» Бу бобда Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Баъзи илм аҳлининг амали шу (ривоятга) мувофиқ бўлиб, қулга улуш ажратилмайди, балки унга (ғаниматдан) бирор нарса берилади. Бу Саврий, Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.