Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (toifa) odam borki, Alloh qiyomat kunida ular bilan gaplashmaydi, ularni poklamaydi va ular uchun alamli azob bordir: (jumladan) imomga (rahbarga) bayʼat qilgan, agar (imom) unga (dunyodan) bersa, (bayʼatiga) vafo qiladigan, agar bermasa, vafo qilmaydigan kishi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ish shu (hukm) ustida, ixtilofsizdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (тоифа) одам борки, Аллоҳ қиёмат кунида улар билан гаплашмайди, уларни покламайди ва улар учун аламли азоб бордир: (жумладан) имомга (раҳбарга) байъат қилган, агар (имом) унга (дунёдан) берса, (байъатига) вафо қиладиган, агар бермаса, вафо қилмайдиган киши», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Иш шу (ҳукм) устида, ихтилофсиздир.