حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْسَجَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ مَنَحَ مَنِيحَةَ لَبَنٍ أَوْ وَرِقٍ أَوْ هَدَى زُقَاقًا كَانَ لَهُ مِثْلُ عِتْقِ رَقَبَةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَقَدْ رَوَى مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَشُعْبَةُ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ هَذَا الْحَدِيثَ . وَفِي الْبَابِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " مَنْ مَنَحَ مَنِيحَةَ وَرِقٍ " . إِنَّمَا يَعْنِي بِهِ قَرْضَ الدَّرَاهِمِ قَوْلُهُ " أَوْ هَدَى زُقَاقًا " . يَعْنِي بِهِ هِدَايَةَ الطَّرِيقِ .
Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Kim sut (beradigan jonivor) yoki kumush (qarz) bersa, yoki (kimsaga) yoʻl koʻrsatsa, unga bir qul ozod qilganchalik (savob) boʻladi», deganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu hadis Abu Ishoqning Talha ibn Musarrifdan (rivoyat qilgan) hadisidan hasan, sahih, gʻaribdir. Biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz. Bu bobda Nuʼmon ibn Bashirdan ham (rivoyat) bor.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким сут (берадиган жонивор) ёки кумуш (қарз) берса, ёки (кимсага) йўл кўрсатса, унга бир қул озод қилганчалик (савоб) бўлади», деганларини эшитдим. Абу Исо айтди: Бу ҳадис Абу Ишоқнинг Талҳа ибн Мусаррифдан (ривоят қилган) ҳадисидан ҳасан, саҳиҳ, ғарибдир. Биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Бу бобда Нуъмон ибн Баширдан ҳам (ривоят) бор.