حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ، قال حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ، قَالَ قَالَتِ الأَعْرَابُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ نَتَدَاوَى قَالَ " نَعَمْ يَا عِبَادَ اللَّهِ تَدَاوَوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَضَعْ دَاءً إِلاَّ وَضَعَ لَهُ شِفَاءً أَوْ قَالَ دَوَاءً إِلاَّ دَاءً وَاحِدًا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هُوَ قَالَ " الْهَرَمُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي خُزَامَةَ عَنْ أَبِيهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Aʼrobiylar: «Ey Rasululloh, davolanmaylikmi?» dedilar. U zot: «Ha, ey Allohning bandalari, davolaninglar! Chunki Alloh bironta dard yaratsa, albatta unga shifo — yoki davo — yaratgan, faqat bitta darddan boshqa», dedilar. Ular: «Ey Rasululloh, u qaysi (dard)?» dedilar. U zot: «Qarilik», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ibn Masʼud, Abu Hurayra, Abu Xuzoma — otasidan — va Ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan sahihdir.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Аъробийлар: «Эй Расулуллоҳ, даволанмайликми?» дедилар. У зот: «Ҳа, эй Аллоҳнинг бандалари, даволанинглар! Чунки Аллоҳ биронта дард яратса, албатта унга шифо — ёки даво — яратган, фақат битта дарддан бошқа», дедилар. Улар: «Эй Расулуллоҳ, у қайси (дард)?» дедилар. У зот: «Қарилик», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Ибн Масъуд, Абу Ҳурайра, Абу Хузома — отасидан — ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.