حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الأَشْعَرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَادَ رَجُلاً مِنْ وَعَكٍ كَانَ بِهِ فَقَالَ " أَبْشِرْ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ هِيَ نَارِي أُسَلِّطُهَا عَلَى عَبْدِي الْمُذْنِبِ لِتَكُونَ حَظَّهُ مِنَ النَّارِ " . حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ كَانُوا يَرْتَجُونَ الْحُمَّى لَيْلَةً كَفَّارَةً لِمَا نَقَصَ مِنَ الذُّنُوبِ . تَمَّ كِتَابُ الطِّبِّ وَيَلِيهِ كِتَابُ الْفَرَائِضِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kishini oʻzidagi isitma (kasali) sababli ziyorat qildilar va: «Xushxabar boʻlsin! Zero Alloh: ‹Bu Mening oʻtimdir, uni gunohkor bandamga musallat qilaman, toki u (isitma) uning oʻtdan boʻlgan nasibasi boʻlsin›, deydi», dedilar. (Boshqa sanad bilan) Hasan (al-Basriy) aytdi: Ular bir kechalik isitma gunohlardan kamaytirgan narsaga kafforat boʻlishidan umidvor boʻlar edilar. Tibb kitobi tugadi, undan keyin Faroiz kitobi keladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир кишини ўзидаги иситма (касали) сабабли зиёрат қилдилар ва: «Хушхабар бўлсин! Зеро Аллоҳ: ‹Бу Менинг ўтимдир, уни гуноҳкор бандамга мусаллат қиламан, токи у (иситма) унинг ўтдан бўлган насибаси бўлсин›, дейди», дедилар. (Бошқа санад билан) Ҳасан (ал-Басрий) айтди: Улар бир кечалик иситма гуноҳлардан камайтирган нарсага каффорат бўлишидан умидвор бўлар эдилар. Тибб китоби тугади, ундан кейин Фароиз китоби келади.