حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ عُدَيْسَةَ بِنْتِ أُهْبَانَ بْنِ صَيْفِيٍّ الْغِفَارِيِّ، قَالَتْ جَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ إِلَى أَبِي فَدَعَاهُ إِلَى الْخُرُوجِ مَعَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي إِنَّ خَلِيلِي وَابْنَ عَمِّكَ عَهِدَ إِلَىَّ إِذَا اخْتَلَفَ النَّاسُ أَنْ أَتَّخِذَ سَيْفًا مِنْ خَشَبٍ فَقَدِ اتَّخَذْتُهُ فَإِنْ شِئْتَ خَرَجْتُ بِهِ مَعَكَ . قَالَتْ فَتَرَكَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ .
Udaysa bint Uhbon ibn Sayfiy al-Gʻiforiy (rahimahalloh)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Ali ibn Abu Tolib otamning oldiga kelib, uni oʻzi bilan (jangga) chiqishga chorladi. Otam unga: «Mening doʻstim — sening amakingning oʻgʻli (Rasululloh ﷺ) menga: ‹Odamlar oʻzaro ixtilofga tushganda, yogʻochdan qilich tutgin›, deb tayinlagan edilar. Men uni tayyorlab qoʻyganman. Agar xohlasang, sen bilan oʻsha bilan chiqaman», dedi. U (Udaysa) dedi: Shunda (Ali) uni qoʻyib ketdi. Abu Iso aytdi: Bu bobda Muhammad ibn Maslamadan ham rivoyat bor. Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Abdulloh ibn Ubaydning rivoyatidangina bilamiz.Удайса бинт Уҳбон ибн Сайфий ал-Ғифорий (раҳимаҳаллоҳ)дан ривоят қилинади: У деди: Али ибн Абу Толиб отамнинг олдига келиб, уни ўзи билан (жангга) чиқишга чорлади. Отам унга: «Менинг дўстим — сенинг амакингнинг ўғли (Расулуллоҳ ﷺ) менга: ‹Одамлар ўзаро ихтилофга тушганда, ёғочдан қилич тутгин›, деб тайинлаган эдилар. Мен уни тайёрлаб қўйганман. Агар хоҳласанг, сен билан ўша билан чиқаман», деди. У (Удайса) деди: Шунда (Али) уни қўйиб кетди. Абу Исо айтди: Бу бобда Муҳаммад ибн Масламадан ҳам ривоят бор. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Абдуллоҳ ибн Убайднинг ривоятидангина биламиз.