حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِهِمْ قَوْمٌ يَتَسَمَّنُونَ وَيُحِبُّونَ السِّمَنَ يُعْطُونَ الشَّهَادَةَ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلُوهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الْحُفَّاظِ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَلِيَّ بْنَ مُدْرِكٍ . قَالَ وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنَا هِلاَلُ بْنُ يِسَافٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ نَحْوَهُ . وَهَذَا أَصَحُّ عِنْدِي مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ فُضَيْلٍ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Odamlarning eng yaxshisi mening asrimdagilar, soʻng ularga ergashganlar, soʻng ularga ergashganlardir. Soʻngra ulardan keyin bir qavm keladiki, ular semizlikka beriladilar va semizlikni yaxshi koʻradilar, soʻralmasdan oldin guvohlik beradilar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadisni Muhammad ibn Fuzayl shunday — Aʼmashdan, u Ali ibn Mudrikdan, u Hilol ibn Yasofdan rivoyat qildi. Hofizlardan koʻplari esa bu hadisni Aʼmashdan, u Hilol ibn Yasofdan rivoyat qildilar va unda Ali ibn Mudrikni zikr etmadilar. (Boshqa sanad bilan) Imron ibn Husayndan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashni zikr qildi. Bu menimcha Muhammad ibn Fuzayl hadisidan sahihroqdir. Bu (hadis) Imron ibn Husayndan, u Nabiy ﷺdan bir necha yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Одамларнинг энг яхшиси менинг асримдагилар, сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлардир. Сўнгра улардан кейин бир қавм келадики, улар семизликка бериладилар ва семизликни яхши кўрадилар, сўралмасдан олдин гувоҳлик берадилар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадисни Муҳаммад ибн Фузайл шундай — Аъмашдан, у Али ибн Мудрикдан, у Ҳилол ибн Ясофдан ривоят қилди. Ҳофизлардан кўплари эса бу ҳадисни Аъмашдан, у Ҳилол ибн Ясофдан ривоят қилдилар ва унда Али ибн Мудрикни зикр этмадилар. (Бошқа санад билан) Имрон ибн Ҳусайндан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашни зикр қилди. Бу менимча Муҳаммад ибн Фузайл ҳадисидан саҳиҳроқдир. Бу (ҳадис) Имрон ибн Ҳусайндан, у Набий ﷺдан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган.