حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَضَحِكَ فَقَالَ " إِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ حَدَّثَنِي بِحَدِيثٍ فَفَرِحْتُ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أُحَدِّثَكُمْ حَدَّثَنِي أَنَّ نَاسًا مِنْ أَهْلِ فِلَسْطِينَ رَكِبُوا سَفِينَةً فِي الْبَحْرِ فَجَالَتْ بِهِمْ حَتَّى قَذَفَتْهُمْ فِي جَزِيرَةٍ مِنْ جَزَائِرِ الْبَحْرِ فَإِذَا هُمْ بِدَابَّةٍ لَبَّاسَةٍ نَاشِرَةٍ شَعْرَهَا فَقَالُوا مَا أَنْتِ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ . قَالُوا فَأَخْبِرِينَا . قَالَتْ لاَ أُخْبِرُكُمْ وَلاَ أَسْتَخْبِرُكُمْ وَلَكِنِ ائْتُوا أَقْصَى الْقَرْيَةِ فَإِنَّ ثَمَّ مَنْ يُخْبِرُكُمْ وَيَسْتَخْبِرُكُمْ . فَأَتَيْنَا أَقْصَى الْقَرْيَةِ فَإِذَا رَجُلٌ مُوثَقٌ بِسِلْسِلَةٍ فَقَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ عَيْنِ زُغَرَ . قُلْنَا مَلأَى تَدْفُقُ . قَالَ أَخْبِرُونِي عَنِ الْبُحَيْرَةِ قُلْنَا مَلأَى تَدْفُقُ . قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ الَّذِي بَيْنَ الأُرْدُنِّ وَفِلَسْطِينَ هَلْ أَطْعَمَ قُلْنَا نَعَمْ . قَالَ أَخْبِرُونِي عَنِ النَّبِيِّ هَلْ بُعِثَ قُلْنَا نَعَمْ . قَالَ أَخْبِرُونِي كَيْفَ النَّاسُ إِلَيْهِ قُلْنَا سِرَاعٌ . قَالَ فَنَزَّ نَزْوَةً حَتَّى كَادَ . قُلْنَا فَمَا أَنْتَ قَالَ إِنَّهُ الدَّجَّالُ وَإِنَّهُ يَدْخُلُ الأَمْصَارَ كُلَّهَا إِلاَّ طَيْبَةَ . وَطَيْبَةُ الْمَدِينَةُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ قَتَادَةَ عَنِ الشَّعْبِيِّ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ .
Fotima bint Qays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ minbarga chiqib, kulib: «Tamim ad-Doriy menga bir hadis (voqea) soʻzlab berdi, men undan xursand boʻldim va uni sizlarga ham soʻzlab berishni xohladim. U menga shuni soʻzlab berdiki, Falastin aholisidan boʻlgan baʼzi odamlar dengizda kemaga minishibdi. Kema ularni u yon-bu yon dengiz oralaridan biriga uloqtirguncha tashlabdi. Qarasalar, bir jonzot — junlari sochilib turgan, bahaybat narsa. Ular: ‹Sen nimasan?› deyishibdi. U: ‹Men Jassosaman›, debdi. Ular: ‹Bizga xabar ber›, deyishibdi. U: ‹Men sizlarga xabar bermayman va sizlardan xabar ham soʻramayman, lekin qishloqning eng chetiga boringlar, oʻsha yerda sizlarga xabar beradigan va sizlardan xabar oladigan kishi bor›, debdi. Biz qishloqning eng chetiga bordik, qarasak, zanjir bilan bogʻlangan bir kishi. U: ‹Menga Zugʻar buloqi haqida xabar beringlar›, debdi. Biz: ‹U toʻla, otilib oqayotir›, dedik. U: ‹Menga koʻl (Buhayra) haqida xabar beringlar›, debdi. Biz: ‹U toʻla, otilib oqayotir›, dedik. U: ‹Iordaniya bilan Falastin orasidagi Bayson xurmozorlari haqida xabar beringlar, ular meva berdimi?› debdi. Biz: ‹Ha›, dedik. U: ‹Menga Nabiy haqida xabar beringlar, u (paygʻambar etib) yuborildimi?› debdi. Biz: ‹Ha›, dedik. U: ‹Menga odamlar unga qanday (munosabatda) ekanini ayting›, debdi. Biz: ‹Tezda (intilib) borishyapti›, dedik. Shunda u (ozod boʻlmoqchi boʻlib) sapchib sakradi. Biz: ‹Sen oʻzing kimsan?› dedik. U: ‹Men Dajjolman›, debdi. U barcha shaharlarga kiradi, faqat Toybaga kira olmaydi. Toyba esa Madinadir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis Qatodadan, u Shaʼbiydan (rivoyat qilingan tariqda) sahih gʻaribdir. Uni bir necha kishi Shaʼbiydan, u Fotima bint Qaysdan rivoyat qilgan.Фотима бинт Қайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ минбарга чиқиб, кулиб: «Тамим ад-Дорий менга бир ҳадис (воқеа) сўзлаб берди, мен ундан хурсанд бўлдим ва уни сизларга ҳам сўзлаб беришни хоҳладим. У менга шуни сўзлаб бердики, Фаластин аҳолисидан бўлган баъзи одамлар денгизда кемага минишибди. Кема уларни у ён-бу ён денгиз ораларидан бирига улоқтиргунча ташлабди. Қарасалар, бир жонзот — жунлари сочилиб турган, баҳайбат нарса. Улар: ‹Сен нимасан?› дейишибди. У: ‹Мен Жассосаман›, дебди. Улар: ‹Бизга хабар бер›, дейишибди. У: ‹Мен сизларга хабар бермайман ва сизлардан хабар ҳам сўрамайман, лекин қишлоқнинг энг четига боринглар, ўша ерда сизларга хабар берадиган ва сизлардан хабар оладиган киши бор›, дебди. Биз қишлоқнинг энг четига бордик, қарасак, занжир билан боғланган бир киши. У: ‹Менга Зуғар булоқи ҳақида хабар беринглар›, дебди. Биз: ‹У тўла, отилиб оқаётир›, дедик. У: ‹Менга кўл (Буҳайра) ҳақида хабар беринглар›, дебди. Биз: ‹У тўла, отилиб оқаётир›, дедик. У: ‹Иордания билан Фаластин орасидаги Байсон хурмозорлари ҳақида хабар беринглар, улар мева бердими?› дебди. Биз: ‹Ҳа›, дедик. У: ‹Менга Набий ҳақида хабар беринглар, у (пайғамбар этиб) юборилдими?› дебди. Биз: ‹Ҳа›, дедик. У: ‹Менга одамлар унга қандай (муносабатда) эканини айтинг›, дебди. Биз: ‹Тезда (интилиб) боришяпти›, дедик. Шунда у (озод бўлмоқчи бўлиб) сапчиб сакради. Биз: ‹Сен ўзинг кимсан?› дедик. У: ‹Мен Дажжолман›, дебди. У барча шаҳарларга киради, фақат Тойбага кира олмайди. Тойба эса Мадинадир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис Қатодадан, у Шаъбийдан (ривоят қилинган тариқда) саҳиҳ ғарибдир. Уни бир неча киши Шаъбийдан, у Фотима бинт Қайсдан ривоят қилган.