حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ الْخَوْلاَنِيُّ، أَنَّ أَبَا عَلِيٍّ، عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ الْجَنْبِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى بِالنَّاسِ يَخِرُّ رِجَالٌ مِنْ قَامَتِهِمْ فِي الصَّلاَةِ مِنَ الْخَصَاصَةِ وَهُمْ أَصْحَابُ الصُّفَّةِ حَتَّى تَقُولَ الأَعْرَابُ هَؤُلاَءِ مَجَانِينُ أَوْ مَجَانُونَ فَإِذَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ " لَوْ تَعْلَمُونَ مَا لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ لأَحْبَبْتُمْ أَنْ تَزْدَادُوا فَاقَةً وَحَاجَةً " . قَالَ فَضَالَةُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Fazola ibn Ubayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ odamlarga namoz oʻqib berayotganlarida baʼzi kishilar ochlikdan namozda turgan joyida yiqilib tushar edilar — ular Ahli Suffa edilar — hatto badaviy arablar: «Bular jinnilar» yoki «(devona) maʼnaviylar» deb aytar edilar. Rasululloh ﷺ namozni tugatib, ularga yuzlanib: «Agar Alloh huzurida sizlar uchun nima borligini bilsangiz edi, yana ham koʻproq kambagʻallik va muhtojlik orttirishni istar edingiz», dedilar. Fazola: «Oʻsha kuni men Rasululloh ﷺ bilan birga edim», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Фазола ибн Убайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ одамларга намоз ўқиб бераётганларида баъзи кишилар очликдан намозда турган жойида йиқилиб тушар эдилар — улар Аҳли Суффа эдилар — ҳатто бадавий араблар: «Булар жиннилар» ёки «(девона) маънавийлар» деб айтар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ намозни тугатиб, уларга юзланиб: «Агар Аллоҳ ҳузурида сизлар учун нима борлигини билсангиз эди, яна ҳам кўпроқ камбағаллик ва муҳтожлик орттиришни истар эдингиз», дедилар. Фазола: «Ўша куни мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.